Nú segja danir að úti sé "snjóstormur"..(frekar aum snjókoma) en það er nógu andsk... kalt! Þar lágu danir í´ðí! 

Í gær fórum við nokkrar saman að mála bæinn rauðan. Kvöldið hófst á Ítalíu þar sem mál-og heyrnarlausi þjónninn fór allt í einu að syngja og einbeitti sér sérstaklega að okkar borði. Hann skildi alls ekki af hverju við vildum ekki fara á djammið með súperslepjulegum og hallærislegum vinum hans, en næst lá leiðin á den hoje. Þar kom í ljós að Rasmus er hættur að vinna...en ég læt það sko ekki stoppa mig! Þegar nýji staðurinn "Súkkulaðiverksmiðjan" þótti full kannaður fóru sumir heim en aðrir á den sidste! Skemmtilegt kvöld. Þarna erum við allar; Oddný, Matthildur, ég, Erla, Ragnheiður, Harpa og Diljá. 

Komnar í grænlendingana... 

Á den hoje!! 

Harpa og Erla 

Erla, Diljá, Matta og Oddný 

Á fimmtudaginn var matarboð hjá Ástu. Hún hristi fram úr erminni saltfiskrétt og margt fleira sem ég kann ekki að nefna en bragðaðist æðislega. Takk kærlega fyrir mig. Á myndinni eru Ásta og Eva Sonja. 

Þegar rignir...

...verða gellurnar krullhærðar
...pirrast blaðsölufólkið
...halla ég glugganum
...er troðningur í strætó
...klínist málningin
...forðar Júlían mín sér
...sýnist strætóinn fara hraðar
...er auðveldara að skrópa í skólanum
...sullast drullan upp á kálfa
...sakna ég Íslands

Afmælisbarn dagsins...er Vilborg Magnúsdóttir. Vilborg er lögga og sáli sem styrkir mann í vandamálunum þegar þau dúkka upp ;) Vilborg er, líkt og Helga í gær, orðin 27 ára en lítur ekki út fyrir að vera deginum eldri en 26 ára.. hehe Vilborg ég elska þig! 

Afmælisbarn gærdagsins...er Helga Pálmadóttir ein yndislegasta manneskja sem til er í heiminum. Hún er hjúkrunarfræðingur fyrir allan peninginn, tekur tillit til allra og er gull í gegn. Helga mín, mér finnst endalaust vænt um þig og vona að þú hafir átt góðan dag! 

Dagurinn í dag leggur mig í einelti!!!

Dagur frá helvíti:
Hann byrjaði á því að ég svaf yfir mig á stefnumót okkar Diljáar við Sprogskólann. Með stýrurnar í augunum hentist ég út og kom við í hraðbanka. Þá vildi bankinn ekki sjá neitt af kortunum mínum og ég hljóp því titrandi af pirringi í skólann. Þar kom í ljós að við Diljá værum dottnar af listanum því við mættum ekki í janúar, þó að ég væri búin að segja kennaranum að ég yrði fram í febrúar á Íslandi. Röðin inn til kennarans var á lengd við Kínamúrinn svo ég dreif mig út til að ná í strætó...en missti náttúrulega akkúrat af honum. Geislaspilarinn minn var batteríislaus, nettengingin fraus og dvd spilarinn er bilaður. Hvers á ég að gjalda!?!
Það er saumó hjá okkur Frímanni og Diljá á Englinum í kvöld..eins gott, annars myndi ég kuðla þessum degi saman og troða honum...

Afmælisbarn dagsins er Jökull Gíslason!!! Hann er 2 ára sjarmur sem elskar dýr og útiveru. Hann vill ekki með nokkru móti segja "Matta" en hins vegar segir hann "skjaldbaka" í tíma og ótíma og einnig kýs hann að heyra fagnaðarlæti þegar hann pissar í kopp og vill helst ekki að undraverkinu sé sturtað að lokum í klósettið! Til hamingju með daginn elsku Jökullinn minn, ég hugsa til þín. 

Í kvöld var matarklúbbur hjá Svölu og Robba. Í boði var þriggja rétta máltíð og svignaði borðið undan kræsingum. Mikið var rætt um handbolta, rifjaðar upp gamla sögur en merkilegast þótti samt að þarna væri Breiðholtsskólafólk í meirihluta...(sönnun á því að hinir hæfustu lifa af..þeir sem ekki eru stungnir í bakið með skrúfblýanti!). Á myndinni eru Robbi, Svala, Raggi og Matthildur. 

Viktor, Robbi og Robbi 

Stulli og Hrabba 

Þakklæti

Hvar væri ég án Hröbbu og Viktors? Það er góð spurning...

Diljá og Martina í rosa strandpartýi sem haldið var í KaosPilot skólanum í gær. 17 tonn af sandi, brimbretti, kokteilar og bjór út um allt og hitinn var miiiiikill. 

Það er heitt á ströndinni...! 

Diljá og Erla strandgellur 

Viktoría Dís prinsessa 

Ég var að koma frá þeim súperhjónum Hröbbu og Viktori og gullmolanum okkar allra, Viktoríu. Ég var búin að hlakka svo rosalega til að sjá þau aftur enda ég, týnda dóttirin, loks að koma úr jólafríi sem náði næstum fram að næstu jólum. Þessar elskur buðu mér í heimabakaða pizzu, gítarspil (og kennslu, takk Viktor minn), spil, spjall og almenna gleði og ánægju. Takk fyrir mig! 

Þetta er hann Kiddi. Hann er vænn mannkostur og fær í flest show. Hann vaknar snemma með kjarngott íslenskt spaugsyrði á vör, stundar vinnu sína af elju stillir sig um óhóflegar lífsnautnir. Ég bætti Kidda á linkasafn mitt og hefði átt að vera löngu búin að því, ég les hann daglega og það ættuð þið að gera líka, hann er allra meina bót. Kiddi, ég elska þig!
 

í 41 klukkutíma samfleytt...

...hef ég nú verið vakandi. Ég ligg nú uppí rúminu mínu í Árósum eftir laaangt og strangt ferðalag og get ekki sofnað því ég er búin að vaka yfir mig.
Ég á alltaf erfitt með að rífa mig upp með rótum og fara eitthvað en það er samt ýmislegt gott sem kemur út úr því ef vel er að gáð. T.d eru allir svo rosalega góðir og almennilegir við mann þegar brottförin nálgast.
Dæmi:
-Yndislega mamman mín bauð mér í nudd...ÆÐI, það eina sem skyggði á það var að þegar nuddarinn (sem var ungur maður) var að nudda á mér bakið, beið ég alltaf eftir að hann myndi kyssa mig á milli herðablaðanna...HVAÐ ER ÞAÐ! Hann var með andlitið svo nálægt bakinu á mér (ekkert perralega samt) að mér hefði fundist fullkomlega eðlilegt ef hann hefði smellt á mig einum í leiðinni..Er þetta eitthvað sem við eigum að ræða frekar,eða...!
-Afinn minn stillti sig um að stinga mig af, vegna þess að ég var að fara. Þetta krefst útskýringa: Við afi förum stundum að fá okkur frískt loft, hann keyrir um á rafmagnsbíl (ill nauðsyn eftir heilablóðfall) og ég geng. Nánast undantekningalaust gefur hann í svo ég þarf að hlaupa við fót til að hafa við honum. En af því að ég var að fara aftur til Danmerkur, silaðist hann áfram á mínum hraða og reyndi ekki einusinni að koma í kapp.
-Sumir kreista fram tár þegar kemur að kveðjustund svo manni finnst maður smá ómissandi (ætla sko ekki að nefna nein nöfn hérna elsku Helga mín)
-Fólk reynir ekkert mikið að draga úr fjarðlægðum þegar ég segi með dramantískum hætti að nú sé ég að fara yfir höfin sjö..!
-Ég fékk óvænt myndaalbúm og falleg orð með mér í töskuna
-Fáir láta í ljós hneykslun sína yfir því að ég skyldi fatta, daginn áður en ég fór út, að ég ætti ekki að byrja í skólanum fyrr en í lok feb...!

Svo er líka svo gott að koma aftur út.
Dæmi:
-Héðinn og Kiddi tóku fagnandi á móti mér í Köben í dag. Eftir að ég var búin að prófa öll átta símanúmerin sem eiga að tilheyra DanmerkurHéðni í símanum mínum, komst ég að því að fæst þeirra voru rétt (komst upp um þig Hési minn) en með seiglu (flettum þessu orði upp næst ezku Kiddi) tókst mér að hafa upp á honum og fá heimkomuknús. Við borðuðum & bjórsötruðumst á þvottabarnum, pössuðum poka (í pokum erum við bezt),gengum um og vældum af hlátri þannig að hið slappa og sárþreytta andlit mitt fékk í sig nokkurs konar líf á ný.
-Diljá og Matt(hildur)a ætla að knúsa mig bráðum (vonandi á morgun)
-Hrabban mín og co eru búin að bjóða mér í mat á morgun
-Ég get ekki beðið eftir að sjá Evu og Ástu aftur eftir allt of langan tíma
-Mér skilst að það sé strandpartý framundan
-Fersk og gljáandi 9.sería af Friends bíður við dvd spilarann...!

Jább, við Danmörk erum sameinaðar á ný!

Á dimmu desemberkvöldi...

...nánar tiltekið 23. desember 2001, keyrði ég bíl móður minnar vestur á land, með Arndísi frábæru frænku mér við hlið. Ástæðan var sú að ég þurfti að koma lifandi jólagjöf til þriggja ára frænku minnar sem býr á sveitabæ fyrir vestan.
Í aftursæti bílsins var stór krukka, sandur, postulínsbátur, plasttré og dæla. Þegar við vorum rétt ókomnar á leiðarenda, blöstu við mér kunnugleg blá, blikkandi ljós...aaarg, hugsaði ég, ekki aaaftur...! Bensínfóturinn hafði sigið eftir því sem nær dró takmarkinu og ég varð spenntari að hitta litlu frænku og fjölskylduna alla. Löggan gekk að glugganum mín megin og sá mig þar sitja arga á svipinn, en þó með jólaskapsívafi (því erfitt er að þurrka alveg út jólasvip jólabarns eins og mér, á Þorláksmessu), og Arndísi í framsætinu með stóran plastpoka, fullan af vatni með 2 gullfiskum í, öðrum svörtum og hinum hvítum og appelsínugulum. Þegar lögreglan var nýbúin að láta mig skrifa undir plagg, sem hafði af mér 7500 kr, og ég var lögð aftur af stað, hringdi síminn. Það var Gísli mágur minn sem vildi bara vara mig við löggunni sem væri að mæla bíla við tiltekinn bæ...(REALLY).
Þegar ég hafði gefið gullmolanum mínum gullfiskana, fengu þeir hin frumlegu nöfn Bátur (í höfuðið á bátnum í glerkúlunni) og Kolla (var með svartan blett á kollinum). Þeir áttu eftir að gleðja marga, sérstaklega lítil sveitabörn sem vildu halda á þeim eins og litlum hvolpum.
Ég var fjarverandi þegar Bátur lést, var sennilega í Reykjavík að kenna og gat ekki heldur verið viðstödd útför hans. Nú eru liðin rúmlega 3 ár síðan kvöldið góða þegar ég kom með fiskana og ég var heldur betur viðstödd dauða Kollu.
Það hófst fyrir 3 dögum. Hún lá á bakinu og tálknin gengu upp og niður. Ég rauk inn í eldhús og sagði Gísla tíðindin á ensku, voða hrædd um að fréttin um dauðastríðið kæmi illa við viðkvæm börn. Eftir langa íhugsun settist ég svo niður með (nú tæplega) 7 ára frænku minni og 2 ára frænda og sagði þeim með alvöru í svip og með grátklökkum rómi að nú væri Kolla okkar að deyja og fara til himna. Björk litla leit á mig eins og ég væri sú sem ekkert veit og sagði "nú æ æ, en hún deyr ekki alveg fyrr en eftir 3 daga, Bátur lá líka svona öfugur áður en hann dó", svo snéri hún sér að öðrum hlutum. Jökull litli hló bara og benti á öfugan fiskinn, enda ekki nema eðlilegt að hann skilji ekki alvöru málsins.
Þrem dögum seinna (sem sagt í dag) dó Kolla. Ég fékk það í gegn að hún Kolla okkar fengi sómasamlega útför (minnug gamalla daga, þegar Pétur, litla hornsílið hans Þráins bróður dó, þá var hann settur í stóra 2.l mjólkurfernu og svo fór fram löng útför úti í garði þar sem við jarðsungum hann bæði, smíðuðum krossa og fórum með bænir).
Nú skreyttum við Björk spilastokk úr plasti með glimmerlitum, skrifuðum fæðingardag (svona ca allavega) og dánardag Kollu og lögðum hana svo í bómull. Ég fékk mig ekki til þess að reyna að loka augunum á líkinu, en við signdum yfir kistunni og skelltum henni svo í frystinn!..ekki heppilegasti árstíminn fyrir greftranir.
Þetta atvik kenndi mér, að börn í sveit líta á dauðan sem mun sjálfsagðari hluta lífsins en þau sem þekkja hann lítið og hræðast hann.

Listaspíra

Það hreinlega spíra listarnir á þessari síðu minni og ég er löngu búin að missa tökin á þessu öllu saman...
Eftir síðustu lista komu nokkrir fuglar til mín og hvísluðu að mér að nokkrir Íslendingar í Danmörku væru ósáttir við fjarveru sína á listunum...þetta verð ég að taka til athugunar, sérstaklega í ljósi þess að þessir sömu Íslendingar hafa bjargað lífi mínu oft og iðulega á síðustu önn.
Ég hef grun um að dvölin í Árhúsum hafi komið lítið við sögu á upprifjun minni á toppum síðasta árs, því ég þræl-tapaði gleðinni á löngu tímabili (eða fór í mjög langa fýlu, eins og Skúli Hröbbupabbi myndi sennilega segja :)
Ég átti líka yndislega tíma og langar að gera lista (surprise) til heiðurs öllu því frábæra fólki sem var í því að kasta til mín björgunarhringjum í útlandinu (..eða í sumum tilfellum hreinlega lánaði mér hús, bíl og jafnvel barn ef því var að skipta!)
Það var gaman þegar:
-Hrabba skoraði úrslitamarkið á síðustu sek. í mikilvægum leik og allt ætlaði um koll að keyra
-þegar Viktor kom sem frelsandi engill í Bubba byggir buxunum sínum og náði í mig, týnda í e-h símaklefa, kveikti upp í arninum og spilaði og söng
-þegar við Diljá ætluðum með orðabækurnar upp á slysó (það var allavega gaman eftir á..)
-í matarboðinu hjá Möttu og Stulla
-í Diskódjamminu hennar Hröbbu
-í Kaos pilot partýjum alla önnina
-í saumaklúbbum okkar Diljáar og Frímanns á Englinum
-við Viktoría Dís sungum á leiðinni í leikskólann
-í matarboðum, spilakvöldum, snúðabakstri og spjalli hjá Hröbbu og Viktori
-og margt margt fleira...

Afmælisbarn dagsins...

...er hin óviðjafnanlega frænka mín, Hlédís Sveinsdóttir (stundum kölluð Fésí, Hlésí, Hlé..).
Hún er ein af mínum lang uppáhalds persónum í lífinu. Hún er svakalega fyndin, hugsar nánast aldrei áður en hún framkvæmir, gerir allt sem aðrir roðna við að hugsa um að gera, miklar ekkert fyrir sér (nema þá helst að eiga við skítableijur, en það stendur til bóta)og svo myndi ég nefna hérna hversu ótrúlega stolt ég er af árangri hennar í skólanum (fyrir þá sem ekki vita er kellan á Bifröst) ef það væri ekki farið að vera hálf vandræðalegt hversu margir hafa stráfallið í stafi yfir einkunnum hennar.
Við Hlédís höfum brallað mjög margt saman í gegnum tíðina og er 70 mín. tíminn í mesta uppáhaldi hjá mér. Þá var þetta yndi að vinna á hárgreiðslustofu rétt hjá mér, kom alltaf til mín eftir vinnu, við borðuðum saman (oft take away frá Vegamótum)láum svo í sitt hvorum sófanum og grenjuðum úr hlátri yfir 70 mín. Svo sofnuðum við báðar sem varð til þess að við vorum andvaka um nóttina og þreyttar daginn eftir í vinnunni. Brot af því besta, en af nógu er að taka
Hlésí mín hefur m.a.
-gert fyrir mig skattaskýrslu um miðja nótt, daginn fyrir skilin
-aldrei lagt löglega
-aldrei borgað í göngin (svo ég viti allavega)
-fengið fullorðinsbleiju á Landsspítalanum fyrir gjörning sem enn hefur ekki verið framinn
-spreyjað ilmvatni á reykmettaða menn á djamminu
-fleygt sparigogg skipstjóra síns langt út á ballarhaf
-haldið á mús í annarri og kött í hinni á nærjunum einum fata í rafmagnslausu húsi úti í sveit
-náð að hjóla niður þrekhjól í spinningtíma
-fengið lánaðar nærbuxur hjá móðursystur sinni
-lýst upp myrkrið í Árósum, alla leið frá Íslandi

Hlédís, ég elska þig

Toppar

Æ það getur verið svo leiðinlegt til lengdar að lesa blogg í punktaformi, öllu má nú ofgera og ég er svo sannarlega að verða búin að klára þetta form hér á síðunni minni. En þar sem ég er með eindæmum áhrifagjörn og hef séð svona "uppgjör 2004" á nokkrum bloggsíðum, er ég að spá í að láta hugann reika og finna mér topp 10 lista frá árinu sem nú er liðið og kemur (vonandi) aldrei aftur! Svo er þetta líka ágætis leið þegar lítið er að blogga um eins og hjá mér síðustu daga. Gæti náttúrulega sagt ykkur frá því þegar ég gróf snjóhús með sex ára frænku minni, var miklu ákafari en hún og var komin góða leið til Ástralíu þegar mér var litið á hana þar sem hún lá í snjónum við hliðina á mér, horfði upp í stjörnurnar og sussaði á mig því hún heyrði svo miklu betur í stjörnunum þegar hún lægi svona aftur og hefði alveg hljóð. Ég get líka sagt ykkur frá því þegar ég stillti "Nínu og Geira" í botn tók 2 ára Jökul í fangið og dansaði með hann um húsið þangað til ég steig á legokall sem lá á gólfinu og datt næstum. Svo áðan þegar við fórum að skoða hvolpana litlu og sáum þá að kanínurnar voru allar sloppnar út og ég fór að elta eina, hljóp um alla hlöðu fulla af heyi, gargandi á kanínu sem var ekkert á því að stoppa. Eða þegar ég baðaði "börnin mín", bakaði, fléttaði hárið á Björk, sofnaði út frá Stubbunum...neeeei, þá viljum við heldur topp 10 listana..er það ekki?

10 gott 2004
-þegar ég, með dúndrandi hjartslátt, opnaði bréfið sem staðfesti skólavist mína í Danmörku
-þegar ég kom heim um jólin og fann með hverri frumu líkamans að "heima er best"
-þegar ég fékk heimsóknir frá Íslandi til Danmerkur
-þegar ég lá í grasi í Reykjadal með góðum vinum og sötraði kakó eftir notalegt bað í heita læknum
-ferðin í Gyllta turninn með Héðni...skríkir og digurbarkaleg öskur
-kveðjustundin með nemendum mínum í Engjaskóla
-óvænta afmælisveislan fyrir Þráinn í Vík
-Hvammsvíkurferðin
-bjór og heiti potturinn á Lýsuhóli
-Austurvöllur á laugardögum í allt sumar

10 slæmt 2004
-þegar ég keyrði tvisvar á sama tjaldsungann
-einmanaleikinn
-dagurinn sem ég rak mig á þá staðreynd að ég ber sjálf ábyrgð á líðan minni
-þegar Ásdís fór
-fyrsti skóladagurinn
-þegar ég sólbrann frá helvíti í ljósum í Árósum
-þegar jólabjórinn kom og ég drakk hann allan
-þegar uppáhalds gallabuxurnar mínar sungu sitt síðasta
-þegar ég kvaddi Björk
-þegar ég áttaði mig á því að ég ætti ekki lengur bíl

10 fyndið 2004
-Stína frænka
-þegar Katla 3 ára sagði við ömmu sína að ég væri ekki fullorðin...meira svona "fullorðið barn"
-þegar Hlédís bað um fullorðinsbleiju á Landsspítalanum
-þegar við Héðinn tókum hristumyndirnar í Tívolíinu
-Áramótaskaupið
-þegar við Hlédís og Stína móðursystir, stóðum í skærbleikum bikiníum og stórrósóttum sundbolum í ísköldum kvennaklefa og sturtuðum í okkur bjór áður en við fórum út í laug
-þegar ég reyndi að drepa flugu í sturtu á Laugarnesveginum og rann til í baðkarinu...
-Hlédís
-þegar snjókallinn sem ég fékk einusinni að gjöf frá nemanda, hætti ekkert að spila leiðinlegt jólalag, þó ég væri búin að trampa á honum og henda honum nokkra metra niður í ruslageymslu
-Júlía Gúlía

2005

Jæja lömbin mín! Þar sem ég hef ekki bloggað síðan í fyrra er sennilega tími til kominn að ég gefi frá mér lífsmark. Þegar þetta er skrifað er ég í sveitinni hjá Ragnhildi syss, í 5. skiptið á mánuði og hef hugsað mér að vera hér eins lengi og ég get. Eins og við var að búast getur (og hefur) margt gerst á mánuði í jólafríi námsmanns og því ætla ég að punkta niður það allra helsta. Sumt var skemmtilegt, annað síðra og sumt sennilega alveg gleymt og grafið.

Í Vík voru:
-jólaljós
-vodkatollur
-matarveisla
-hattar
-rosalega skemmtilegt fólk
-kossar og knús
-sumir sem ég hef ekki hitt lengi
-söngur
-sleifar
-alka seltzer
Jólin:
-m&p, Þráinn, Æsa og Katla Þöll
-tap á rauðvínsflösku í spilakeppni við fjölskylduna
-tók ég (af hálf illri nauðsyn) ástfóstri við náttföt sem ég á
-fékk ég dvd spilara, bleika 8 cm háa hæla, skartgripi, myndir, geisladiska og margt fleira
-snæddi ég matvæli sem gætu mett meðal stóran ættbálk í Afríku
-táraðist ég yfir afleiðingum flóðbylgjunnar
-las ég 5 spennusögur og ýtti skólabókunum enn lengra undir skrifborðið með tánni í leiðinni
-fylltist ég brjálæðislegri hamingju og leið alveg rosalega vel
-fengum við Hlédís fullorðinsbleyju á Lansanum til að nota í jólakortamyndir og ég keypti glimmervængi í sama tilgangi
-sendi ég ekki eitt einasta jólakort því ég er enn að bíða eftir að komast í myndatökuna
Áramótin:
-fyrstu án fjölskyldunnar
-bústaður í Gnúpverjahreppi með Ásdísi, Hlédísi, Héðni, Þóri og Gulla
-ýttum við Hlédís og Þórir bíl upp flughála brekku í brjáluðu veðri (tókst ekki)
-hoppuðum við inn í nýja árið og ég óskaði mér (sama óskin og sl 3 áramót...virðist ekkert vera að rætast)
-hljóp ég á sundbolnum í kringum húsið með Þóri og Gulla og öskraði "komi þeir sem koma vilja, fari þeir sem fara vilja, veri þeir sem vera vilja, mér og mínum að meinalausu"...enginn álfur né huldumaður lét sjá sig eftir það!
-flaug lítill fugl fram hjá heitum potti í Gnúpverjahreppi og er hann einn til frásagnar um það sem þar gerðist!
-hló ég að áramótaskaupinu
-snæddi ég frábæran mat með frábærum vinum
Eftir jól:
-hitti Þórhildi Warringtonbúa, sem er að flytja til Ástralíu
-fór ég í göngutúr með Ásdísi í mannhæðar snjó en var þreyttari í málbeininu en fótunum þegar ég kom heim nokkrum klst seinna
-sá Í takt við tímann og hló
-skrapaði ég Dillí mína upp á Vegamótum og við tjösluðum saman sjálfsvirðingu hennar með einu handtaki
-fór ég á fullorðinsball á Sögu (ekki gerst síðan ég var gemlingur,að reyna að vera fullorðin)
-hef ég heyrt stelpu neita að dansa við strák á þeim forsendum að hún hafi ekki vogað sér að dansa síðan eiginmaður hennar lést á dansgólfinu forðum daga...
-kviðið jafn mikið fyrir því og ég hlakka til að fara út í byrjun feb.
...og margt margt fleira!

Ísland

Nú er vika síðan ég kom heim og munnvikin ná ennþá saman á hnakkanum. Ég valhoppa um allt (enda bíllaus) og syng lög sem ég vissi ekki einusinni að ég kynni..já frekar sorgleg svona. Eftir að hafa yfirgefið Århus í jólafílingnum, kom ég heim og fór til Víkur sem var ekki síður í jólafíling. Allt í skrauti og stjörnum (ekki bara þegar ég var hálfnuð með tollinn), drykkjuleikjabingó, sungið í sleifar, Halldórskaffi og allt tilheyrandi.
Núna um helgina er svo laufabrauðsgerð með allri stórfjölskyldunni...og kannski eitthvað djamm.
Ég er búin að vera að leysa af í grunnskólanum hér heima og vakna þá kl sjö! jább, breyttir tímar hjá Mattheu.
Síðar

Jökull... 

Katla Þöll 

Björk 

Heimkoma

Eftir japl jaml og fuður ákvað ég að breyta fluginu mín og kem fyrr heim! Það eru ýmsar ástæður fyrir því en fyrir utan þessar sterkustu (heimþrána og fjölskyldu/félagaþörf) þá þarf ég að vinna að 3 ritgerðum um jólin (úfff)
Hlakka til að sjá ykkur

Diljá er ekki skemmt yfir þessum fíflalátum... 

Íris 

Öl er böl 

Allt að gerast

Maður skyldi ætla að hápunktur vikunnar hefði verið að tannbursta sig í sturtu...en það er sko aldeilis ekki. Það er allt að gerast!

(en svona án gríns, þá felst alveg sérstök hreinsun í því að tannbursta sig í sturtu, gæti vel orðið háð því að hafa vaskinn við hliðina á sturtunni)

Jólahlaðborð

Ég er að stelast aðeins frá núna, er í julefrokost á vistinni minni og oh my god!
Ég lenti við hliðina á Klaus, sem deilir með mér ísskáp (algjörlega gagnslausar upplýsingar fyrir ykkur, veit það). Við fórum að spjalla svona eins og maður gerir þegar maður þekkir ekki neinn og hann fór að segja mér hvaða gæludýr hann átti þegar hann var lítill! Hvað er það! Ég veit ekki hvað hann er að læra, hvaðan hann er eða hvað hann er gamall, en ég veit að hann átti hrút sem hét svartur (hann var svartur) svín sem hét svartur (það var líka svart) og kött sem hét svart/hvítur (hvernig haldiði að hann hafi verið á litinn...) jább, hann þurfti alltaf að segja mér hvernig dýrin voru á litinn, eins og ég hafi ekki fattað það á nöfnunum...(ok, ég vil ekki nein ljóskukomment í tengslum við þetta)
jæja, það er allt að verða vitlaust þarna niðri. Frír bar, fullt af mat og ég hangi bara í tölvunni!!!

Dansi dansi dúkkan mín...

Í gær fór ég með Matthildi á danssýningu þar sem Halla og co komu, sáu og sigruðu.
Þær dönsuðu inni í boxhring og "slógust" í dansinum (...nei þetta var ekki leðjuglíma eða þannig...) rosa flott, en líka áhættusamt, enda komumst við að því seinna að eftir eina æfinguna þurfti Halla upp á slysó því hún fékk tvo putta í augað svo það komu tvær rispur á hornhimnuna. Við sötruðum rauðvín, átum osta og spjölluðum við dansarana eftir sýninguna, settumst svo aðeins inn á kaffihús á meðan við biðum eftir strætó og fórum svo bara heim.
Í dag fékk ég hælsæri á báða, sveik Matthildi um ræktarferð, hékk á netinu og hugsaði (það síðastnefnda kemur áberandi sjaldnast fyrir hjá undirritaðri)
Ég er mjög óviss um framtíðina, ekki tilbúin að verða stór
Matta

Dagbók

Það er orðið svo langt síðan ég heyrði í "fóstru" minni, henni Hröbbu, sem er að keppa með landsliðinu í handbolta í Póllandi, að þessi færsla verður tileinkuð henni.

Elsku Hrabba.
Til hamingju með jafnteflið..ég veit að maður spilar ekki til að vera með, maður spilar til að vinna, en þú varst markahæst og því kannski von á öðru "gullfallegu" úri eins og þú fékkst eftir frammistöðuna í Hollandi ;)
Viktoría er dugleg að borða hafragraut á morgnana og ég er ekkert búin að reyna við manninn þinn, enda kem ég yfirleitt heim eftir að hann er sofnaður og hann er farinn að vinna þegar við Viktoría vöknum...annars myndi ég pottþétt reyna við hann ;)
Hringrás reyndi að kæfa Evu, Lalla og íbúðina mína á Íslandi í reyk um daginn í stórbruna, en þau eru öll hörð af sér og sluppu með skrekkinn...spurning um að skella nokkrum hangilærum upp á vegg og nýta reykjarlyktina!
Á eftir er ég að fara að sjá frumsýninguna á dansverkinu hennar Höllu í Gran Teater með Diljá og Matthildi.
Kossar og knús
þín Matta

Viðbót í linkasafnið

Nú er ég búin að bæta tveimur nýjum linkum við á síðuna.

-Guðrún Sveins var með mér í ML en er núna búsett í Austurríki, þess vegna sjáumst við ekki næstum nógu oft, en ég ætla að fylgjast með blogginu hennar...og þið líka!
-Eva er yndisleg, leigir íbúðina mína, er úr Hveragerði og einn sá besti penni sem um getur...tékkið bara

Síðan síðast hef ég séð:

-Karlsvagninn
-gamlan mann í strætó, æla smá eftir heiftarlegt hóstakast
-5 kassa af bjór, bongótrommur, jurtir og fótboltaspil í partýi í rosalegri íbúð
-það allra heilagasta á Emil í Kaos Pilot eftir að hafa gengið inn á hann á klósettinu
-fulla konu, öskra svo á dauðhrætt barnið sitt, að minnstu munaði að ég tæki það í faðminn og hlypi með það í burtu
-hvað það er gaman að syngja með Viktoríu á leiðinni á leikskólann
-rosalega þægt, lítið afmælisbarn sem sat á Pizza Hut
-MTv verðlaunahátíðina
-og fundið hvað ég á frábæra fjölskyldu
-líkamsræktarstöðina á Vesturgötu
-að það er bara eitt hlaupabretti í ræktinni en milljón hjól (hvað er þetta með dani og hjól!!)
-heilan skóla, ærast af fögnuði eftir að skólastjórinn kom með mikilvæga tilkynningu
-hvað laun heimsins geta verið löðrandi í vanþakklæti
-hvernig hvítvínsblautar sokkabuxurnar mínar frusu við fótleggina á augnabliki
-hlýju úlpuna mína, en ákveðið svo að fara í þunnum jakka og séð eftir því allt kvöldið
-gamla þætti með Radíusbræðrum og Tvíhöfða
-gítarbúðina sem hefur að geyma framtíðar gítarinn minn
-fyrir mér hvað verður erfitt að koma framtíðar gítarnum mínum heim til Íslands þegar ég flyt
-barþjóninn minn
-hvað það er auðvelt að láta drauma sína rætast, ef maður hellir sér bara í það
-bréf sem amma mín skrifaði til mín
-rúmið mitt í hyllingum
-hendur mínar á stýri og fót minn á bensíngjöf á flottasta bílnum í danaveldi (jámm keyrði drossíuna þeirra Hröbbu og Viktors)
-að þó ég borði vini mína er ekki þar með sagt að ég þurfi að borða sjálfa mig..og í framhaldi af því ákveðið að gera tilraun nr 100 að hætta að naga neglurnar
-að harðsperrur í fótleggjum fá mann til að ganga eins og Bridget Jones í þröngum kjól
-jólagjöfina hans Jökuls frænda í blaði og ákveðið að þó ég þurfi að selja sál mína, mun ég kaupa þessa gjöf
-hvað tíminn líður algjörlega eftir skapi manns

Síðustu dagar

...hafa verið góðir.

Á fimmtudag: Matarboð hjá Möttu og Stulla þar sem við Arndís og Diljá fengum 3. rétta máltíð, skáluðum og spjölluðum frameftir. Skelltum okkur svo aðeins í bæinn.

Á föstudag: Fórum við Arndís til Köben. Lentum á þögla svæðinu í lestinni...áskorun!
Við komumst þó klakklaust og ótalandi frá lestinni þar sem Kevin kynbomba tók á móti okkur. Hjólhesturinn hans Kidda varð burðardýr fyrir farangur Arndísar sem tvöfaldaðist og rúmlega það við komuna til Danmerkur. Við rákumst á Birnu og Pétur á leiðinni. Þegar við höfðum öll púðrað okkur og varalitað, kíktum við í bæinn og fyrsti sem við hittum þar var Benni hinn (bremsulausi). Hann er að taka master í sálfræði. Þar sem fleiri en 2 ML-ingar koma saman, þar er stuð...en við fórum samt fljótlega heim.

Á laugardag: Var verslað. Arndís þurfti að kaupa tösku undir allan farangurinn sinn sem var að sprengja gömlu töskuna. Við smeygðum okkur inn á kaffihús til að skrifa nokkur póstkort, en skundumðum út, tveimur klukkutímum og þremur bjórum seinna, veifandi póstkorti á smámælsku (þmámælþku). Við hittum íslenskar stelpur sem við könnumst við, inni á kaffihúsinu og Arndís átti aldursspurningu dagsins!
Snædrottningin Íris bauð okkur svo í köku og jólaglögg heim til sín og Kára og Stígur vinur þeirra kom líka. Stígur er dani og þegar hann leit yfir borðið eftir kökuveisluna og sá að borðið var hlaðið bjórum af öllum stærðum og gerðum, andvarpaði hann út úr sér að hann væri greinilega í kaffiboði með íslendingum...!
Við íslendingarnir fórum svo í tívolíið sem er æðislega jólalegt og skemmtilegt núna. Við fórum í rússíbanann og svo bauð starfsfólkið okkur í annað tæki því það var búið að loka miðasölunni og okkur langaði svoooo að fara í eitt tæki í viðbót. Það var brjálæðislega gaman!
Hittum svo Diljá, Bjarka ofl á skemmtistað en kvöldið endaði með snilldartöktum Arndísar og Diljáar á Samsbar þar sem þær trylltu lýðinn með karókíútgáfu af Elvislagi.

Á sunnudag: Fór Arndís. Við Héðinn sötruðum kaffi latte í rúminu og spjölluðum fram á dag. Svo hittum við Diljá og fórum að flottasta kaffihúsið í öllum heiminum Roberts kaffee. Á leiðinni heim með lestinni horfðum við Diljá á dvd og ég var komin heim seint í gærkvöld.

Í dag: Verð ég að lesa eins og vindurinn því það er skóli á morgun.

Pæling

Ætli það séu margir mastersnemar sem eiga fleiri glimmersprey í hárið, en skólabækur?

Århus á miðvikudegi

Á sunnudagskvöldið fóru Íris og Héðinn heim, í dag fór Hlédís en ég hef Arndísina mína hjá mér ennþá sem betur fer. Það er samt alltaf skrítið þegar e-h fer.
Við frænkurnar fórum með strætó á lestarstöðina og þar sem ég bý rétt hjá tyrkjahverfinu í Brabrand er oft margt um innflytjendur í strætóum. Fimm strákar á tvítugsaldri æddu inn í strætóinn á einni stoppistöðinni og létu eins og þeir ættu svæðið. Þeir fóru að tala við okkur og þegar við sýndum þeim ekki áhuga og nenntum ekki að svara nærgöngulum spurningum, fóru þeir að kalla okkur öllum illum nöfnum og hrækja á okkur. Við létum þá í okkur heyra og ýttum einum niður í sætið þegar hann ætlaði að rjúka á okkur. Gamall maður sem sat á milli okkar og strákanna, horfði afsakandi á okkur með tárin í augunum. Eftir að við fórum úr strætó, eltu þeir okkur í smá stund, en hættu því svo sem betur fer. Ég er ekki hissa á að strætóbílstjórarnir neiti algjörlega að hafa afskipti af farþegunum. Sumir reykja í strætóunum, slást og láta illa. Ég þoli ekki svona, ég er að borga offjár í skóla og sit á löngum fyrirlestrum um þennan innflytjendavanda dana, er með harðsperrur af því að taka endalaust upp hanskann fyrir þá, og þarf svo að berjast við að dæma ekki allan hópinn af endalausum vitleysingum. Úfff.
Við Arndís fórum í mat til Diljáar eftir að Hlédís fór. Takk og aftur takk elsku Diljá mín fyrir það, rosa gott og skemmtilegar umræður.
Á morgun er það matur hjá Matthildi minni og Stulla og svo skellum við Arndís okkur til Köben að hitta Hésann okkar og þar verður líka Diljá.
Takk fyrir!

Líf og fjör

Smá lífsmark héðan...
Á föstudaginn kom jólabjórinn og ég drakk hann!
Á laugardaginn fórum við Arndís, Hlédís og Héðinn með leigubílstjóra dauðans, sem náði að segja okkur allt um vinnuna sína á korteri, keyra á öfugum vegarhelmingi, villast og gleyma að setja mælinn í gang. Við mættum svo allt of seint í diskópartý ársins og þurftum að semja leikrit í refsiskyni. Ég hef ekki verið með vængi og túberað hár í mörg ár, en þarna var það töff...gerviaugnhár, glimmer og pallíettubelti og málið var dautt! Fólk var flest metnaðarfullt í búningavali en minna að spá í að vera töff, þetta var með skemmtilegri skemmtunum sem ég hef farið á.
Ítalskur veitingastaður í Árósum á núna regnhlífina mína og trefilinn hennar Hlédísar.
Í dag borðaði ég kengúru og krókódíl á áströlskum veitingastað með Arndísi, Hlédísi og Diljá, en Matthildur fékk sér bara kakó því hún fékk sér cheerios í kvöld (heilög stund, fæst nefninlega ekki í Dk).
Við frænkurnar tókum Strikið með trompi og Dísirnar versluðu föt sem duga sennilega fyrir miðlungsstóran ættbálk í Afríku.
Stefnan er tekin á Köben um helgina þar sem við Arndís ætlum að fara á kostum með Héðni, Diljá ofl.
Hlédís fer á miðvikudaginn :(

Útlit og orðabækur

Í gær fór ég til Diljáar þar sem hún lá á sjúkrabeði heima hjá sér og gat ekki hreyft sig. Eftir samtöl við læknanema og hjúkkur víðs vegar um heiminn, ákváðum við sjúkrahúshræddu nýju bestu vinkonurnar að skella okkur með leigubíl á skadestuen. Tvær orðabækur voru með í för..ensk og dönsk til að við gætum sagt botnlangi skammlaust. En þegar við vorum að bíða eftir leigubílnum, hvarf verkurinn og við gerðum nýtt útlit á síðuna mína í staðinn (eða Diljá aðallega)..og þurftum engar orðabækur við það.

Breyttir tímar

Nú eru breyttir tímar í orðsins fyllstu. Í nótt fórum við aftur um klukkutíma svo nú erum við bara klukkutíma á undan Íslandi. Eitt af fáu sem nú er ófrágengið eru ættleiðingarskjölin mín svo ég geti formlega verið fjölskyldumeðlimur hér hjá Hröbbu minni, Viktori og Viktoríu. Ég er sem sagt búin að vera hér meira en heima hjá mér síðustu daga. Í gær skelltu hjúin sér á tónleika og við Dísin pössuðum hvora aðra á meðan. Í dag fórum við Viktoría á leikvelli í nágrenninu, í rosa góðu veðri, sungum okkur hásar og átum ís. Nú er Viktor að kveikja upp í arninum og húsmóðirin í eldhúsinu. Stulli er að koma í mat til "okkar" (ég er næstum hætt að vera gestur hér...;) og allir í góðum fíling.
Tölvan mín er ennþá lömuð, í endurhæfingu á Íslandi, svo koma Dísirnar mínar og Hési um helgina....veiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

Hrun/uppbygging

Allt að gerast.
Mamma er farin :( eftir að hafa verið mér stoð og stytta í viku, Ég er flutt, tölvan mín er alveg hrunin..svo blogg verða ennþá færri næstu daga, gestir :) næstu helgi, skóli, lítill zzzvefn...., handboltaleikir, söfn, strætóar, rigning, snúðar og spilakeppni (vá mörg s í því sem ég hef gert undanfarið...) Hrun hafa verið áberandi undanfarna viku en nú er komið að uppbyggingu.

Laugardagur til lukku

Nú er laugardagur og það er ekkert nema gott um það að segja. Mamma kom til mín á fimmtudagskvöldið og ætlar að dvelja hjá örverpinu sínu fram á föstudag. Enn sem komið erum við í svítunni þeirra Hröbbu og Viktors, svo förum við heim til mín og ef hlutirnir fara eins og allt stefnir, þá nær hún móðir mín að hjálpa mér að flytja og gista á þriðja staðnum þessa rúmu viku sem hún verður hérna! Já, best að vera ekkert að festa rætur neins staðar, viss um að ég finni grænna gras...!

Hildur Kristín Sveinsdóttir...íþróttakennari, sjúkraþjálfari og annálaður gullmoli útskrifast frá HÍ í dag. Ef ég væri fugl, myndi ég fljúga til hennar með rauðvínsglas á bakinu og skála, en verð víst að láta nægja að hugsa fallega til þín, elsku Hildur mín og það geri ég hér með.

Vilborg Magnúsdóttir....sálfræðipía og lögreglumaður nr. 1 útskrifast frá HÍ í dag. Ég sé fram á að ekki sé nóg að hugsa bara til ykkar stelpur mínar, fjandinn hafi það...ég er farin að kaupa mér flösku!!
Knús elskurnar

Afmælisbarn dagsins...

...er krúsídúllurúsínugríslingssellerírótin mín hún Júlía Gúlía Guðjónsdóttir!
Júlía þessi er ekki aðeins merkileg fyrir þær sakir að vera frá Hveragerði (eins og ég), kennari (eins og ég), dekurrófa (eins og ég), hafa ekkert peningavit (eins og ég) og vera maður...eins og ég (konur eru líka menn!) heldur er hún 27 ára (eins og ég)...nóg um mig, Júlía til hamingju með afmælið elskan mín, þú ert 27 ára...nú er þetta búið!!!
Hipp hipp húrrei, hipp hipp húrreii, hipp hipp húrreiiiiiiii.........

Mér finnst vænt um þig og ætla að minnast þín í 2 mínútur af hverjum klukkutíma, í dag!

Í Danmörku...

-rignir núna
-er ég búin að fara á fleiri handboltaleiki á mánuði en á heilu ári heima á Íslandi
-reykja allir allsstaðar
-afmannblendnaðist ég
-tala ég miklu miklu minna en á Íslandi
-horfi ég meira í kringum mig og spái í fólki
-stóð ég mig að því að hafa gaman að 10 ára gömlum strandvarðaþætti
-fer maður inn í strætóana að aftan og út að framan
-svindla næstum allir sér í strætó
-en ekki ég, því stundum kemur vörður og mér finnst alltaf að allir inni í strætónum getað verið verðir
-fór ég í mat til Tinnu minnar í Horsens og átti frábæra kvöldstund
-hef ég lært að meta tveggja daga gamalt morgunblað
-keypti ég grænan skrímsla bangsa með rana og hala handa ársgömlu barni
-er ég núna að passa húsið Hröbbu minnar og Viktors
-hef ég spreytt mig á fleiri gestaþrautum en allt mitt líf á Íslandi
-tapaði ég í backomon fyrir Hjalta
-drekk ég alls ekki jafn mikinn bjór og við var að búast
-hef ég oft næstum orðið fyrir hjóli
-býr Héðinn
-sem er ekki búinn að blogga lengi
-er ég myrkfælnari en heima
-sendi ég mitt fyrsta sms á dönsku
-en hef ekki ennþá fengið svar

-er ég og get ekki annað :)

Að ætla að sjarmera sjálfa sig...

...er mjög skrýtið. Það reyndi ég samt í gær.
Fólk er alltaf að tala um að það sé svo mikilvægt að finna sjálft sig og það sé hvergi betra en í útlöndum. Fólk lærir sín mörk, reynir á öll þolmörk sín og gengur yfirleitt lengra en það mundi gera í sínu venjulega umhverfi. Alltaf að takast á við nýja hluti, læra á því og stækka "þægindahringinn". Ég er að ganga í gegnum þessa sjálfsskoðun og komst að því eftir frekar stuttan tíma að mér líkar ekkert sérstaklega vel við sjálfa mig. Mér finnst ég gefast allt of fljótt upp, kem mér undan því óþægilega og á erfitt með að koma mér í gang...svona mætti lengi telja.
Ég ákvað því í gær að sættast við sjálfa mig og eiga þægilega sáttarstund með sjálfri mér. Ég eldaði góðan mat, settist inn í borðstofu, kveikti á kerti og lagði fallega á borð. Þetta var sáttarfundur Mattheu og Möttu sem hefði átt að eiga sér stað miklu fyrr. Ég var alveg tilbúin í að sjarmera sjálfa mig... það sem ég lærði hinsvegar á þessari stuttu stund með sjálfri mér, var að ég alls ekki tilbúin að gefa sjálfri mér jafn mikinn tíma og ég hef handa öðrum, því fyrr en varði, var ég komin í tölvuna, sendandi sms og lesandi blað og hundsaði sjálfa mig eins mikið og ég gat!
Þar hafiði það!

-Fréttir vikunnar eru þær að ég sé ekki fram á að getað klárað ritgerðina fyrir settan tíma, enda tekur mig laaangan tíma að lesa allar þessar dönsku bækur!
-Ég er búin að taka við Karl Jensen sem ætlar að hitta mig í vikunni og redda mér vinnu með unglingum hér í Århus!
-Mamma kemur eftir nokkra daga...veiiii
-Mamma er samt veik heima núna með lungnabólgu :(
-Helgi frændi á afmæli í dag...til hamingju ezkan mín
-Pabbi kemur heim úr golfferð á Spáni í dag
-Ég ætla að flytja í byrjun nóvember, hvert veit ég ekki
-Arndís og Hlédís eru að plana Danmerkurferð í nóvember...veiiii
-Tinna ætlar að kíkja á okkur Hröbbu í kvöld, hún býr í Horsens
-Ég ætla með Frímanni í bíó í vikunni
-Köngulær í Danmörku líta út eins og risa-hrossaflugur

Kveð að sinni!

Home alone

Já, nú er sambýlismaður minn farinn heim til Íslands og hugðist ég hafa það notalegt, svona ein í kotinu. Ég fór fram í eldhús, hitaði mér kakó og smeygði mér svo í náttföt. Talaði við syss í símann en skyndilega stirðnaði ég... skelfingin speglaðist í augunum á mér þegar ég horfði á Satan, holdi klæddan með átta mjóa og loðna fætur á veggnum fyrir ofan mig. KÖNGURLÓ! Þar sem ég er ein heima reyndi á allar taugar þegar ég teygði mig í amerískt tímarit sem lá upprúllað í körfu í herberginu mínu til að senda þetta verkfæri djöfulsins (köngurlóna) til forfeðra sinna. Ég gladdist innra með mér þegar ég dúndraði tímaritinu í áttina að óskapnaðinum, því ég efaðist ekki um að ég myndi hitta. En það var nú aldeilis ekki, ég rétt náði að dangla í síðuna á óargardýrinu og svo hvarf það. Ég leitaði og leitaði að helv... köngurlónni en fann hana ekki, svo þegar þetta er skrifað hef ég á tilfinningunni að hún sé að skríða alls staðar á mér....stefnir allt í svefnlausa nótt. (hrollur)

Afmælisbarn dagsins...

...er hin yndislega, góða, fallega, skemmtilega, gáfaða og uppáhalds systir mín, Ragnhildur Sigurðardóttir. Þessi stórmerkilega stelpa; umhverfisfræðingurinn, lektorinn, náttúruverndarsinninn, tveggja barna móðirin, herstöðvarandstæðingurinn, húmoristinn, allaballinn, gleðigjafinn og máttarstólpinn er hvorki meira né minna en 32 ára í dag!
Til hamingju elsku besta syssin mín.
Og nú hrópa ég svo undir tekur í herberginu mínu...hipp hipp Húrreiii, hipp hipp Húrreiii, hipp hipp Húrreiiiii....

Öskubuska

Kirkjuklukkurnar í Dómkirkjunni hringja alltaf á heila tímanum og óma um bæinn...ég hugsa alltaf til Ásdísar sem finnst alltaf eins og hún þurfi að flýta sér heim þegar hún heyrir í klukkunum, eins og Öskubuska... sem hlýtur að þýða að henni líði eins og prinsessu alla daga :)

Fínt að frétta frá mér. Er búin að sitja sveitt á skrifstofunni minni uppi í skóla og ritgerðin mjakast..
Frímann bauð mér í mat í gær. Eldaði sjálfur þessi elska, frábær matur með frábærum strák. Við fórum svo á danssýningu þar sem við hittum Evu og Höllu, en dansararnir vinna með Höllu (sem er líka dansari hér í Århus fyrir þá sem ekki vita). Danssýningin var mjög skemmtileg. Hluti af menningarhelgi sem nú stendur yfir. Stelpurnar dönsuðu sama dansverkið eftir fiðluleik og rokktónlist. Fyrsta danssýningin sem ég sé sem fer ekki eftir tónlist, heldur bara áfram þegar tónlistin hættir og dansinn breytist ekkert eftir breyttri tónlist!
Svo fórum við Frímann, Halla og allir dansararnir á kaffihús. Einn dansaranna (sænsk) kunni nokkur orð á íslensku: "Hvar er klóstið?" "Hvað segirðu gott" og "Bara fínt". Hún bjó með íslenskum dansara einusinni og alltaf þegar sú hringdi heim spurði hún "Hvað segirðu gott"...svo kom þögn í símanum og svo svaraði hún "Bara fínt", þannig lærði þessi sænska íslenskuna. Hún er alveg heilluð af tungumálinu okkar og finnst alltaf eins og við séum frá fornöld þegar við tölum saman.
Við fórum svo í partý hjá vinum Frímanns í KaosPilot. Það var rosalega skemmtilegt. Allir fóru strax að tala saman á ensku þegar ég kom svo ég myndi nú örugglega skilja allt, meir að segja þegar ég fór fram í stofu, héldu samræðurnar í eldhúsinu áfram á ensku...enginn má vera útundan. Umræðurnar í partýinu snérust aðallega um það hversu langt maður ætti að ganga í gestrisni þegar maður fengi vini frá útlöndum í heimsókn, hversu miklu breytir maður sínu lífsmynstri, er skemmtilegra fyrir vininn að sjá "Gullfoss og Geysi" en að sjá hvernig lífi þú raunverulega lifir, ferð í vinnu og sinnir þínum málum..!
Partýið fluttist svo yfir í arkitektarskólann. Áður en við fórum tóku strákarnir catwalk á ganginum, mis vel klæddir og gjörningar voru framdir. Casper fór alveg með það þegar hann gekk inn ganginn með handklæði um mittið og glas í hendinni. Hann settist í stól við enda gangsins, hellti vatninu úr glasinu yfir hausinn á sér og henti glasinu svo aftur fyrir sig. Snéri sér svo við, henti handklæðinu yfir vatnspollinn og dillaði svo rassinum inn ganginn tilbaka! Gjörningur mánaðarins.
Í arkitektarskólanum var elephant fest, sem felst í því að arkitektarnemar drekka elephantbjór frá kl. 15 og fram eftir nóttu. Uppblásnir fílar voru um allt, barir á öllum hæðum og mis drukkið fólk upp um alla veggi. Þetta var rosalega gaman. Ég sá nú ekki framtíðar eiginmann minn í þessum hópi en þetta var skemmtilegt þrátt fyrir það!
Í dag hitti ég Jónínu frænku, Grétar Odd og Christine. Það var rosalega gaman. Grétar og Christine sóttu mig og við hittum Jónínu, Halldísi og Jónínu yngri. Svo fórum við í bíó. Við sáum danska mynd sem heitir "Bræður" rosalega umhugsunarverð mynd með dönskum stórleikurum. Svo fórum við út að borða og svo keyrðu þau mig heim. Til að kóróna svo daginn hringdi Arndís yndislega í mig, svo ég sofna með brosið hringinn.

Það þarf svo sterk bein til að vera ég...

Nú er ég að verða búin að sitja hálfan daginn fyrir framan tölvuna, reyna að finna greinar í ritgerðina mína, tala við fullt af fallegu fólki á msn og svara pósti. Anders kíkti hérna inn áðan til að athuga hvort ekki væri allt í lagi því að ég hef varla hreyft mig síðan ég vaknaði.
Í gær kíkti ég á Diljá í Vesturgötusvítuna í videógláp og almenna afslöppun og svo til Hröbbu og Viktors, þar sem ég rústaði þeim hjónum í undankeppni heimsmeistarakeppninnar í tveggjamannakapli. Hrabba húsmóðir bakaði svo syndsamlega góða snúða og Viktor kveikti upp í arninum (með bros á vör ;) Svo horfðum við á David Blaine og spjölluðum saman, það er rosalega erfitt að gleyma sér í sjálfsvorkunn þegar maður hefur þessi frábæru hjón...nei, Viktor ég er ekki að reyna við þig þó ég sé að hrósa ykkur :) Viktor endaði svo frábært kvöld með því að troða skeið upp í nefið á sér og sökkva tveggjakrónupening inn í hendina á sér og út um tána!
Ég fór í rosalegt Kaos pilot partý á laugardaginn þar sem töluð var við mig japanska, ég var máluð í framan með rauðum og bláum strikum og tók þátt í karókí...já yndin mín, þið lásuð rétt, ég tók þátt í karókí. Ég söng ásamt Diljá, Martinu, Peter og Höllu, Girls just wanna have fun... ég ætla ekki að segja frá viðtökum áheyrenda!
Á föstudaginn fékk ég svo að vera viðhengi í læknanemapartýinu "Læknumst 2004". Rosa gaman.
Frétti áðan að þegar Ína og Grímur voru að fara heim úr því partýi hafi þau komið að alelda húsi og brotið upp hurðina og alles. Maðurinn sem var inni í húsinu var víst fluttur meðvitundarlaus til Köben og Grímur fékk brunasár á hendina...þau voru í blöðunum í gær, ekki skrítið að ég frétti þetta í dag, ekki sú sleipasta í dönskunni.
Annars er ég farin að kaupa dönsk dagblöð og les allt sem ég get, þó ég skilji ekki allt. Er hætt í dönsku Andrésblöðunum og bifast nú við að komast á næsta stig.
Bæjó í bili þó...