Minn ástkæri Héðinn

Héðinn minn varð þrítugur í gær...ATH hann er þrítugur en ekki kominn á fertugsaldurinn því í gær urðum við sammála um fáránleika þess að kenna hvern tug sem maður slagar uppí, við næsta tug á eftir... Hann er þrítugur og ekki orð um það meir!!

Ég sakna hans...ójá það geri ég.

Ég sakna...

Hlédísar minnar svooooo!!

It´s alive!

Hún Una mín er þrír og núll í dag og vil ég senda allar mínar hamingjuóskir til hennar, sem nú er stödd í London baby! Hipp hipp húrreiiiiii

Já nú settist eymingjabloggarinn Matthea loksins við tölvuna og ákvað að láta í sér heyra, eftir dálitla fjarveru.

(Áður en ég held áfram langar mig að þakka ykkur öllum fyrir komment og fyrir að hugsa til mín, en ég er sem sagt sprellalæv og þjáist ekki af öðru en ritstíflu og flensu).

Þegar ég ætlaði loks að skella einhverjum orðum inn á síðuna mína, er bara búið að breyta öllu kerfinu og ég þurfti að endurnýja allt heila skráningaferlið..mjög skýr skilaboð um að ég hafi dissað bloggið í smá tíma. Leið soldið svona eins og ég væri búin að klæða mig upp og væri á leiðinni á Sportkaffi þegar ég kæmist að því við dyrnar að það væri sóóó yesterday og væri búið að skipta oft um nafn síðan...

Well, ég er allavega hingað komin aftur, þó að það hafi nú verið freistandi að bíða aðeins með það því hann Þórir minn ætlaði að fletta því upp hvað vinahandbókin segði um svona eymingjabloggara, en þar sem hann er staddur í Kanada, veit hann kannski ekki að einn ákveðinn vinur okkar í danmörku keypti allt upplagið af bókinni og tróð því þversum uppí rassgatið á mér... var e-h ósáttur við ákvæðið þar sem fleiri vinum er bannað að flytja til útlanda..en já, það hefði verið gaman Þórir minn að hitta þig, hvað þá gramsandi í sunnanendanum á mér ;)

Þegar ég bloggaði síðast var ég svo upprifin og kát yfir að komast út í hversdagsleikann á ný, að ég tók alls ekki eftir því þegar flensuviðurstyggðin læddist upp að mér og kolfelldi mig daginn eftir að ég kom heim af spítalanum..já og svo voru gluggarnir teknir úr íbúðinni hjá mér vegna framkvæmdanna og neglt fyrir, ég er sem sagt konan sem er dæmd til að vera í einangrun.

Ég tók flensuna mjög skipulega, byrjaði á öllu sem byrjar á stafnum H : Hálsbólgu, hita, hlustaverk, hausverk, hósta... og svo tók ég bara allt stafrófið í veikindum og eymingjaskap eftir það!

En margt skemmtilegt hefur alveg líka gerst í mínu lífi þó að ég hafi soldið tileinkað þessa mánuðina veikindum og heilsufarsveseni.

Ég fór á þorrablót fyrir vestan. Mjöög gaman allt saman, dansaði í fyrsta skiptið við Gunna minn og í kjölfarið var gert þegjandi samkomulag okkar á milli að við færum á dansnámskeið við fyrsta tækifæri.

Hér er búið að skipta um alla glugga nema einn (alveg satt, þó Júlía haldi því fram að það séu ekki rassgat framkvæmdir í gangi í blokkinni minni, ég noti þetta bara sem afsökun til að þurfa ekki að bjóða í saumó ;)

Þrásinn minn er að verða búinn með grindina á húsinu þeirra Æsu, og stefnan er að reisa það á morgun.

Ég er búin að fara í matarboð og kaffihúsaspjall með saumaklúbbnum mínum Sleik, sem er loks sameinaður eftir að Diljá flutti aftur heim til Íslands. Já og skemmtistaðurinn Boston er hið íslenska svar við Englinum okkar í Árósum, sem sagt aðal hýsill saumaklúbbsins Sleiks.

Jæja, komið að því að tékka hvort þessum línum sé publishað eins og á gamla bloggernum.. ef þetta hins vegar hverfur þá geta nágrannarnir þakkað fyrir að hér sé neglt fyrir gluggana..;)

Í dag er dagurinn

-sem ég kom heim úr einangrun
-sem Arnfríður Mára skellihló að ömmu sinni í fyrsta skiptið
-sem ég pantaði mér tíma í plokkun og litun, klippingu...
-sem ég hef beðið eftir í 4 langa daga
-sem ég lofaði lækninum mínum að hafa engar áhyggjur og drífa mig út og lifa lífinu
-sem ég sá fallegasta blómvönd í heimi standa á stofuborðinu mínu til að taka á móti mér
-sem kærastinn minn fær stórt knús fyrir blómvöndinn
-sem ég kann næstum að meta hið "heimilislega" hljóð í borvélum og hamarshöggum fyrir utan blokkina mína
-Ath NÆSTUM
-sem íslenska handboltalandsliðið tryggir sér keppni um 5.sætið
-sem allt er betra en mig minnti

já í dag er svo sannarlega dagurinn :)

Sííííðasti dagur einangrunar

Þó að ég ætti mjög fjöruga og skemmtilega æsku, komu upp stundir þar sem mér leiddist ógurlega og þurfti að finna leið til að drepa tímann.
Við Þráinn þrættum um það lengi hvort það væru 53 eða 56 stjörnur í loftinu á Staðarstaðarkirkju og eins vorum við búin að koma okkur upp kerfi til að telja götin í loftplötunum á tannlæknastofu Sigríðar á Selfossi.
Áðan fór ég í skann og velti því fyrir mér í leiðinni að ef þessi skanni virkaði eins og sá sem ég er að nota í vinnunni uppí ráðuneyti, þá væru til möhöörg eintök af mér því mér finnst eins og ég sé alltaf þarna..hmmm..
Allavega, nú þurfti ég enn og aftur að liggja grafkyrr og óluð niður á bekk. Um leið byrjaði mig auðvitað að klæja en til að forðast að hugsa um það leitaði ég ráða til að drepa tímann.
Mér fannst fyrir neðan mína virðingu og ég löngu vaxin uppúr því að nota sömu aðferðir og í "gamla daga" svo ég reyndi að skotra augunum á skannann til að sjá vísindalegar tölur um myndatökuna, eða að pæla í verkfræðinni á bak við allt þetta skanna dæmi...
Það er skemmst frá því að segja góðir lesendur að það er 61 rim í ljósakrónu flúorsljósinu fyrir ofan skannann niðrí ísótóparstofu LSP!

Geislavirkur andskoti

Það sem varð til þess áðan að ég stóð hér í glugganum mínum, skríkjandi af kátínu var hann Gulli minn. Hann ávað að berja vinkonu sína augum og renndi hér í hlaðið og tókst ætlunarverk sitt...barði mig augum. Það sem meira var þá tók hann sína útgáfu af gjörningnum "Geislavirkur andskoti" sem var í vinnslu í síðustu geislun minni. Hann gekk hérna um túnið eins og vélmenni og ég er viss um að ég var ekki sú eina sem skríkti, heldur líka ábyggilega deild 12E, 13E og 14E ef því er að skipta. Takk fyrir okkur Gulli gullmoli

(nýjustu tölur frá Indlandi herma reyndar að þar í landi sé gjörningurinn Geislavirkur andskoti einnig í vinnslu, en varla er hægt að ætlast til þess að hann berist hingað fyrir utan gluggann minn fyrir frelsisdaginn mikla, fimmtudaginn)

-Og þúsund þakkir fyrir símtöl, komment, sms, pósta ofl.. ég á svooo gott fólk! Þó að íslensku handboltastrákarnir séu kannski strákarnir okkar, þá eruð þið fólkið mitt!!
ójá

Magasár

Já ykkur get ég sagt að ef þetta geislajoðferli drepur mig ekki (sem það gerir auðvitað ekki) þá dey ég úr spenningi yfir þessum leik!!!
Váááá hvað þetta er spennandi. Nú er gaman að vera íslendingur. Veit af Írisi minni einni á bar í Köben að naga á sér táneglurnar, komin í rauðvínið að hvetja sína menn!
Ég hins vegar æði hér um í kompunni minni og garga reglulega, eflaust hafa aðrir sjúklingar á deildinni getið sér um það af hverju ég sé í einangrun...
úfff.. framlengingin að hefjast!

Gott að þú sleist þetta krabbamein úr þér...

...sagði Katlan mín litla við mig í símann áðan. Einhver hefur verið að upplýsa hana um ástæður þess að ég gæti ekki verið í Reykjakoti núna og knúsa alla krakkana "mína" sem eru í pössun hjá ömmu og afa. Katla málar nefninlega svo einfalda mynd af heiminum og mér finnst það frábært! "Einu sinni var kúla í hálsinum á Möttu frænku, en nú er búið að slíta hana burt" segir hún eins og ekkert væri sjálfsagðara...enda er ekkert sjálfsagðara :)
Helsta breytingin frá því ég var hérna síðast er sú að nú hef ég ekkert að skrifa um :( Þetta er allt svo ótrúlega svipað og síðast, enda sama ferlið.
Hver nennir að lesa pistla eins og;
-"ég teygði höndina fram og kom við eitthvað hart og ávalt. Ég þuklaði á því góða stund...júbb þetta var þá gulrótin sem átti síðar eftir að rata beint í munn mér"..
-eða-
-"eftir að hafa velt þessu fyrir mér allnokkuð og lagt fyrir nefnd sem samanstóð af mér einni og yfirgefinni, ákvað ég að Lost væri málið, að Heroes þyrfti að bíða betri tíma fyrst RUV og Skjáreinn gátu ekki séð sóma sinn í að hafa sinn hvorn sýningartímann á þessum frábæru þáttum"...
Niiiii, enginn nennir að lesa svona eitthvað. En þó get ég upplýst ykkur um það, að áðan fékk ég að taka inn skjaldkirtilshormónin mín í fyrsta sinn síðan á jóladag og það urðu svo sannarlega fagnaðarfundir. Ég brosti til þessara gleðipilla, blikkaði þær og gleypti svo með bestu lyst! Og gott ef hjartað fór ekki að slá örlítið í kjölfarið.
Gunni minn kom áðan í heimsókn til mín. Hann stóð fyrir utan gluggann minn í gott korter og spjallaði við mig á meðan ég teygaði að mér andrúmsloft hinna frjálsu (tíhíhí) Næst þegar hann kemur ætlar hann að kasta upp til mín Subway, vííí!
-Í gær átti ég frábært msn-spjall við Héðinn, Ásdísi og Hlédísi. Við erum öll stödd í sitt hvoru landinu að gera ólíka hluti. Héðinn er á leið til Oslóar í dag og fer svo á ráðstefnu fréttamanna um ESB til Brussel. Ég var að skora á hann að blogga um það, en hans dagsönnu rök fyrir hinu gagnstæða voru að hver nennti svo sem að lesa skrjáfaþurrt blogg um ráðstefnu um ESB. Við komum þá með þá tillögu að það yrði skemmtilegt blogg ef hann skrifaði á smámælsku. "Ráðþtefna um EEþþBé átti þjér þtað hér í Bruþþel"..haahaha
Næst blogga ég þegar e-h ótrúlega spennandi gerist, eins og þegar í ljós kemur hvort ég fæ mér epla-eða appelsínusafa með flatkökunni minni...ekki fara langt, spennandi blogg framundan ;)

Heim, geislavirka heim!!

Hæ hó.
Ég er komin aftur á stofu 12 á deild 11E á LSP við Hringbraut. Bara gaman að því. Þegar ég var að taka mig til í morgun með það markmið að hafa allt í sem smæstu umbúðum (sem má svo henda eftir einangrunina), fattaði ég að alvöru húsmæður safna krukkum til að sulta á haustin, en ég safna krukkum til að setja krem í fyrir einangrunarvistir!!
En já, vegna þeirrar staðreyndar að ég hef komið hingað áður í sama ferli, er eins og þeir sem öllu ráða hér finnist, að ég eigi bara að kunna þetta allt. Ef ég spyr, er horft á mig eins ég sé aldargömul húsmóðir sem segist ekki kunna að sjóða kartöflur! En þetta rifjast alveg upp og núna er ég komin með Layzboy líka..ekki ónýtt það!
Áður en ég mátti fara niður á ísótópastofuna voru nokkur formsatriði sem þurfti að ganga frá, þar á meðal langur spurnigalisti. Hin indæla kona sem sá um framkvæmd spurninganna spurði svo oft hvort ég væri kvíðin að ég var farin að kvíða fyrir að næsta spurning snérist um kvíða. Alveg eins og síðast, þá var svo mikil áhersla lögð á að sjokkið kæmi seinna osfrv að ég þorði varla að segja að ég væri í meira sjokki yfir sjokktali þeirra en yfir æxlinu í hálsinum á mér!
Well þegar kom að því að fara niður, fékk ég sjokkið! Jább, innanhúsarkitektinn sem sér um fataval mitt á meðan ég ligg hérna, gleymdi alveg að gera ráð fyrir niðurþröngu föðurlandi og sokkum. Þar sem ég var í þann mund að þramma niður um hæð á spítalanum sætti ég mig nú ekki við það og BAÐ ÞVÍ UM förðurlönd (ath ekki einusinni bara í eintölu) til að hylja mesta bjúginn á ökklunum ;)
Já en þetta verður eflaust fljótt að líða og nú er ég bara að vona að iðnaðarmennirnir sem eru að gera við blokkina mína, drífa það af að skipta um glugga því ég veit margt girnilegra en að koma heim eftir 4 daga einangrun, beint í íbúð þar sem búið er að taka gluggana úr og negla fyrir gluggana!! Já ég lifi á ystu nöf ;)
Góða nótt

Heimspekilegar pælingar

Björk 8 ára: Hvernig ætli geislavirkt joð sé á bragðið?

Jökull, alveg að verða 4 ára: Hmmm.. hvernig ætli geislavirkt Bé sé á bragðið??

Launahækkun fyrir nektarmódel!!!

Þó ég hafi nú verið alklædd í þetta sinn, fannst mér eins og ég finndi til samkenndar með nektarmódelum sem þurfa að vera í sömu stellingunni í ákveðinn tíma til að málarar geti nú dregið upp allar þeirra línur...
Ég vaknaði kl átta í morgun í þeim tilgangi einum að tæma úr microlaxtúbu í óæðri enda minn! Já einusinni fannst mér verst að þurfa að vakna til vinnu, en þetta er sem sagt verra. Well þegar ég var orðin gljáfægð að innan, henti ég mér í sturtuna og var að klára sjampórútínuna þegar ég fékk sterklega á tilfinninguna að einhver væri að horfa á mig.. júbb, pólverji á svölunum sem hafði haft gott útsýni yfir "svalirnar" á mér þar sem ég beraði mig í sturtunni, hann sá nú í iljarnar á mér.. vá hvað það verður gott þegar þessar framkvæmdir á blokkinni verða búnar!
Þegar ég kom upp á spítala lagðist ég á þvengmjóan bekk og var óluð niður sem fyrr! Þar átti ég að liggja næstu 2 tímana hreifingarlaus..=samkenndin með nektarmódelunum sem mega ekki hreyfa sig í X tíma. Merkilegt hvað manni klæjar alltaf einhversstaðar þegar maður má ekki klóra sér.
Niðurstaða læknanna eftir þetta mini-geislajoðsferli mitt er sú að myndirnar úr skannanum komu ágætlega út, en blóðprufan ekki eins, svo þeir vilja loka mig aftur inni! Já, ég fer sem sagt aftur í geislajoð á mánudaginn með tilheyrandi einangrun og skemmtilegheitum.
Þetta var vissulega ekki besta niðurstaðan, en alls ekki sú versta heldur. Ég þarf bara að þrauka lyfjalaus í nokkra daga í viðbót. Er sennilega búin með tárakvótann minn (búinn að vera erfiðust seinni hluti lyfjaleysis), fólk er orðið vant úfnu konunni á göngum skólans sem hvæsir ef e-h kemur uppá og svo er auðvitað ágætt að hægt sé að nota þetta lyfjaleysi til að joða mig, ég er viss um að ég þoli annað lyfjaleysisferli í bráð ;)
Ég verð inni fram á fimmtudag og svo í geislandi afslöppun hér heima fram yfir fyrstu helgina í feb. Svvoooo byrjar líf mitt á ný og ó, hvað ég hlakka til!!
Ef einhver góður lesandi hér veit um bók sem nauðsynlegt er að lesa þegar maður hefur tíma, þigg ég með þökkum ábendingar, því þarna hef ég tíma og ekki væri verra að geta drepið hann með lestri góðra bóka!!
Óver end át!

Hlés mitt á afmæli, afmæli á mitt Hlés!

Í dag er Hlédísin mín 27 ára og heldur upp á það með ræpu í 14 klst. rútuferð á Indlandi. Ég væri til í að hún væri frekar hér hjá mér!
Þegar ég er döpur hugsa ég stundum um það þegar við Hlédís vorum að labba niður Laugarveginn eitt sumarið og þá mætti okkur vesæl vespa. Hlésið afrekaði það að stökkva hæð sína í loft, slengja veskinu sínu í ruslatunnu og vekja sofandi barn í nærliggjandi bíl (mamman var ekki kát), brjóta nögl og prumpa í leiðinni. Þetta fannst mér fyndið! Allar mínar bestu óskir til þín elsku Hlé, hlakka til að fá þig heim aftur.

Mín ástkæra Joð...

...skellti sér í það að fjölga mannkyninu í gær!
Þetta er í annað sinn sem hún tekur að sér þetta hlutverk, og í þetta sinn kom lítill stráksi í heiminn á no time!
Það er ekki laust við að hin lyfjadofna og lífsmetta (þessa dagana) vinkona hennar, ég, hafi fundið hjartað slá smá á ný, en það getur líka bara verið högg frá serbneskum smiði sem hangir öllum stundum á svölunum hjá mér..
En allavega er ég ó svo glöð og stolt af stepplunni minni!
Vei vei vei!!!

Afmælis"barn"dagsins

er hann Gunni minn!

Kallinn hellti sér inn í fertugsaldurinn með massa matarveislu í gærkveldi sem samanstóð af humri, lambi og eftirrétti kjellunnar (þeas tobleronebombunni minni).
Já nú er þessi elska orðinn eldri en ryk og er það bara vel!
Til hamingju með þrítuginn gamli minn :)

Gleðilegt nýtt ár

og takk fyrir það gamla!
Ótrúlegt alveg að 2007 sé komið, það liggur við að það sé mjólk í ísskápnum sem rann út árið 2000, þetta er svo rosalega fljótt að líða allt saman.
Ég er soldið hrædd um að bloggandinn sem yfirgaf mig seinnihluta þessa árs, sé ófáanlegur til að koma tilbaka. Þegar ég er löggst upp í rúm, með tölvuna í fanginu, tilbúin að upplýsa ykkur um e-h ótrúlegt úr mínu lífi eða annarra, heyrist bara suð í hausnum og allir angar eru utan þjónustusvæðis :(Hugsanlega er skýringin líka sú að ég er næstum hætt að sjá á skjáinn fyrir undirhökunni á mér, sem skyggir á flest allt þessa síðustu og verstu daga (ræktin, hvaða fyrirbæri var það aftur).
Í andartaks bjartsýniskasti ákvað ég að vinna uppí ráðuneyti í fríinu mínu frá skólanum. Jább, ætlaði að taka jólafríið með trompi og vinna allar þær stundir sem ég væri ekki að versla jólagjafir, baka, skreyta, skrifa jólakort eða sofa. Þetta fór þó svo að ég vann 2 daga, hengdi einn jólakertastjaka upp í loftið, bakaði ekki neitt, svaf lítið og öll jólakortin sem ég skrifaði eru ennþá í veskinu mínu, og ég bíð eftir að þau fljúgi af stað til réttra viðtakenda :) Ekki get ég kennt lyfjaleysinu um, því það hófst ekki fyrr en á jóladag!
En talandi um það. Einhverjir bíða spenntir eftir hormónasögum þar sem ég brest í söng við hin vandræðalegustu tækifæri eða skellihlæ að e-h sorglegu, en ekkert slíkt hefur þó ennþá gerst. Ég er samt frekar slöpp öll og finnst eins og síðasta lyfjaleysi hafi farið betur af stað. Er sennilega hægt að skella e-h skuld á jólin og þeirri óreglu á svefni og mataræði sem þeim fylgir. Þó vatnaði ég nokkrum tugum músa eftir spilakvöld með fjölskyldunni, öllum að óvörum og ekki síst sjálfri mér...alveg eðlilegt að eiga notalega spilastund með fjölskyldunni og halda upp á kósý stemningu með því að háskæla upp úr þurru (veit að þið haldið að ég hafi tapað og notað lyfjaleysið sem afsökun til að væla eins og frekur krakki, en neibb, tapaði ekki einusinni):/
Hef staðið mig soldið að því að ætla að gera allt í einu og ef það tekst ekki, vera þá svekkt út í sjálfa mig og með eilífðar samviskubit. Ætla að taka litlu 5 ára gömlu frænku mína til fyrirmyndar sem tjáði mér, þegar við lágum uppí rúmi með nammi um jólin, að skoða Andrésblöð, að það væri henni ofviða að hætta að vera pirruð inní sér (á nýfædda systur sem fær soldið mikla athygli að mati stóru systurinnar)og hætta að bora í nefið í einu. Svo sleikti hún stundum hendurnar á sér þegar þær væru þurrar og hún vissi að það væri líka ósiður. Hún sagði við mig á alvarlegu nótunum að hún ætlaði fyrst að hætta að vera alltaf svona pirruð, svo að finna annan tíma til að hætta að bora í nefið..hitt kæmi svo enn síðar.
Þetta er mikil speki hjá krúttinu mínu og mætti ég sko vel taka hana til fyrirmyndar; að reyna ekki alltaf að gera allt í einu!
Hlédís er farin til Indlands! Ég eiginlega trúi því ekki. Hún og Sigrún eru farnar og koma ekki aftur fyrr en í maí. Ásdís og Héðinn fara svo á föstudaginn til London og Danmerkur, og Helga fer til Ástralíu um miðjan mánuðinn.. já hér verður feit, háskælandi og vinalaus eftirlegukind (Matthea) í hormónaflippi í lok janúarmánaðar :)
Jólin voru frábær og áramótin líka. Hafði hugsað mér að hafa þá pistla e-h lengri en nú er ég búin að hafa þessa færslu allt of langa til að e-h nenni að lesa hana, svo ég læt þetta duga.
Hafið það gott á nýja árinu

Lyfleysa

Hver man ekki eftir Síþreyttheu um páskana í fyrra sem höndlaði lyfjaleysi með því að sofna hér og þar..aaaðallega þar!
Þar sem örlögin fóru um mig mjúkum höndum síðast og enginn stór skandall átti sér stað í lyfjaleysinu, ákvað læknirinn minn að grípa inní og taka mig aftur af lyfjunum, nú á jóladag!
Ég á svo að fá smá geislajoðsýnishorn í janúar til þess að kanna stöðuna á skjaldkirtlinum (eða vonandi skjaldkirtilsleysinu)og fæ svo meðhöndlun í framhaldi af því.
Sem sagt mega gestir og gangandi aftur eiga von á því að ég gráti þegar ég ætla að hlæja, gleðjist óvart í stað samúðar þegar fólk gleymir hlutum (sorry Hlédís), kveiki á miðstöðinni þegar ég ætla að lækka í útvarpinu og klóri mér þegar ég þarf að hnerra!!
Já örlögin hafa aftur gefið mér hormónalegt frelsi til að láta tilfinningarnar sveiflast í óvæntar áttir, og koma þannig með æsispennu í líf mitt og minna nánustu (Gunni þunni verður þrítugur á tímabilinu, spennandi að vita hvernig hormónatryppið Matthea höndlar það;)
Á morgun hefst langþráð jólafrí...hipp hipp húrreiii, hipp hipp húrreiii, hipp hipp húrreiiiiiiiiiiii!

Eymingjabloggari...

Já, það er ég...og ég veit uppá mig skömmina. Ég hef enga afsökun fyrir letinni nema þá, að ég hef komist að því að það er svipað með bloggið og kynlífið, það er erfiðara að byrja aftur eftir langa pásu ;)
-London var æði!
Ásdís tók frábærlega á móti okkur og náðum við að taka allan pakkann á 5 dögum. Helsta ráðgáta ferðarinnar var baunin í vasa Hlédísar, við renndum okkur niður risa rennibraut á Tate safninu, Oxford street fékk sinn skerf af laununum okkar sem og barirnir í Camden Town. Við stilltum okkur um að kaupa 2m uppblásinn jólasvein með kóngavinki en tókst að klára sítrónurnar og sennilega myntulaufin líka á Old Street.
Sem sagt frábær ferð!
-Litla Víkurskottið okkar er formlega komin með nafnið Arnfríður Mára og af því tilefni skelltum við okkur öll fjölskyldan til Víkur um helgina. Þar gistum við eina nótt í flottasta gistiheimili þessa heims, Norður Vík, fengum tælenskan pottrétt a la Æsa, Gunninn minn galdraði fram humar, við ærsluðumst með krökkunum í íþróttasalnum í klukkutíma og vorum svo öll sléttgreidd klukkan þrjú þegar "presturinn skvetti vatni á litlu systur", eins og Katla orðaði það.
-Hvernig finnst ykkur Hörður Torfa standa sig sem James Bond?


-Ég er komin á "nýjan" bíl. Eftir að sölumaður mánaðarins hjá bílaumboðinu var búinn að selja undan mér hinn bílinn fyrir mistök, prenta út rangt bílnúmar og þ.a.l. næstum búinn að selja mér bíl sem var í fullri notkun annars eiganda, "gleyma" að segja mér að demparar væru ónýtir í bílnum, klikka á dekkjaumgangi sem hann var búinn að lofa, og týna öllum mottum úr bílnum..stökk hann af stað og náði í nýtt mottusett og slengdi þeim orðum svo framan í mig fullur sjálfstraust að hann klikkaði sko ekki á smáatriðunum...!
-Ég hef nokkrum sinnum verið spurð að því í vinnunni hvenær jólin komi..og hvar þau séu nú. Þegar ég segi að þau séu bara að bíða eftir því að koma, er ég spurð af hverju..já af hverju eru jólin að bíða eftir að koma, og hvar eru þau nú??
-Ég hef fundið fyrir því núna meira en nokkru sinni hversu vænt mér finnst um Ásdísina mína og allur minn hugur er hjá henni þessa dagana. Ég hlakka til að knúsa þig Físið mitt!
-Katla segist sleppa "nautunum" stundum þegar hún er að flýta sér með Faðir vorið (vorum skuldunautum) en ég sleppi þeim sko ekki í bænum mínum þessa dagana!
-Eftir að hafa fengið fleiri stig fyrir að flauta en syngja í Singstar, hætti ég mér út á hina grýttu leið söngsins í vinnupartýi á laugardaginn. Í miðju lagi ákvað tæknin að nú væri nóg komið og breytti um lag.. já ég fæ seint mína 15 mínútna frægð í sönglistinni eins og Herbert Guðmundsson!
-Bráðum ætla ég að blogga aftur

London baby!!!

Á morgun, á morgun!
...og Hlédís kemur með mér..víííí

Þessar litlu prinsessur...

...voru aðal ástæða þess að við Gunnar skelltum okkur til Víkur í Mýrdal um helgina.
Auk þess að knúsast í þessum krúttum fórum við í bíltúra, skoðuðum fiskeldi, útivistarsvæði, norðurljós og "leirdúfuskitteríuðumst" í fjörunni...jább er ekki frá því að ég sé að fullorðnast!

Hann Valdi koppasali...

...náði ekki upp á nef sér (enda vænn sultardropi á nefi hans) þegar hann komst að því í dag, að stundum notaði ég hjólkoppa úr Öskjuhlíðinni í föndur. "Ffffffföööndur".. voru viðbrögð hans og hann hrækti orðinu útúr sér (sultardropinn small í mölina við fætur mér). Samviskubitið hríslaðist um mig og ég lofaði sjálfri mér að safna þeim heillegu hjólkoppum sem á vegi mínum verða í framtíðinni og bæta í safnið hans Valda. Valdi vinur minn sagði að fólk væri eiginlega hætt að koma til hans, og nánast enginn hringdi núorðið. Hann er þó búinn að setja upp stórt skilti við veginn með símanúmerinu sínu (svo leit hann á símann svona til að tékka hvort væri nokkuð missed call síðan hann tékkaði síðast). Að lokum spurði hann mig hvort ég hefði nokkuð hent einhverntíman hjólkopp frá árinu 1950, hvort ég hefði gaman að fornbílum, sest upp í slíkan bíl eða þekkti e-h sem hefði áhuga á gömlum bílum, en áður en ég náði að svara, strunsaði hann í burtu, ákveðinn í að eyða ekki fleiri orðum í manneskju sem notar stundum hjólkoppa í föndur...FFFFFÖÖNDUR (hnuss)!

There is a crack in my wall

Þegar ég gekk út úr KBbanka í fyrra, mörgum peningum fátækari, datt mér ekki í hug að það yrði minn bani. Eða þeas það sem ég keypti fyrir þennan pening er að drepa mig. Hér fyrir utan eru pólskir iðnaðarmenn öllum stundum (og þá meina ég öllum stundum) að bora, pússa og saga. Já þeir eru á samning að gera bara e-h sem heyrist hátt í!
Það er hreinlega eins og þeir geri ekki ráð fyrir að fólk (ég) þarf sinn svefn á daginn. Arndís og Ási sem búa hér hjá mér þessa dagana, eru svefnlaus á næturvöktum því kyrrlátara er að leggja sig á umferðareyju á Miklubrautinni en inní svefnherbergi á Laugarnesveginum!
Pabbi kíkti við í dag, settist inní stofu og við þurftum að kallast á þó við sætum hlið við hlið! Hann tilkynnti fljótlega að hann ætlaði ekki að vera lengi í heimsókn.
Hlésin mín tók eftir sprungu eftir endilöngum stofuveggnum sem læddi sér áfram með stigmagnandi hávaða að utan. Jább allt lítur út fyrir að blokkin mín verði nokkuð vel pússuð og fín að utan, en allar líkur eru á því að hún innihaldi svefnlaust fólk með bauga og sprungna veggi að innan!

Litla djásnið okkar

Pizza

Eins og þið vitið mörg, eyði ég síður en svo öllum mínum frítíma í eldhúsinu. Ég elda nánast aldrei! En í vikunni ákvað ég að nóg væri komið og langaði að prófa mig áfram í eldhúsinu. Ég fékk pizzauppskrift hjá heimilisfræðikennaranum á vinnustað mínum og nú ætlaði ég sko að elda pizzu fyrir minn kæra.
Þegar ég var að ljúka við botninn áttaði ég mig á því að þarna stæði ég, kófsveitt í eldhúsinu og bisaði við pizzauppskrift fyrir þroskahefta!!!
Ég var með hveiti í hárinu :-/
-Þá mundi ég ástæðu þess að Eldsmiðjan er á speed dial hjá mér-

Hún Joð mín...

...á afmæli í dag! Hún er tuttuguogníuára stelpan einsogekkertsé!
Á næsta ári verður hún þrítug tveggja barna móðir ;)

Til hamingju elsku Júlían mín ég hrópa ferfalt húrra fyrir þér þegar ég keyri framhjá blokkinni þinni næst!

Veit einhver

hvað þýðir að vera með böggum hildar??
Þar til ég fæ þýðinguna ætla ég að reyna að koma þessu orðatiltæki fyrir í tali mínu hvenær sem þess er kostur!

P.s einn töff fréttamaður sagði handvömm í sjöfréttunum í gær (ég er stolt af þér Hési minn :)

Jamm og já...

Einu sinni átti Héðinn vini sem blogguðu, og einu sinni átti hann vini sem gerðu út á það að vera fullorðin börn! Ég týndi bloggandanum með kólnandi veðri. Finn hann ekki aftur og af sömu ástæðu og að betra sé autt rúm en illa skipað, er betri auð síða en illa orðuð, ekki satt??!
Þrátt fyrir bloggleysi undanfarið, hefur gengið á ýmsu í mínu lífi sem og annarra á þessum mánuði.
-Fyrst og fremst eignuðust Þráinn minn og Æsan mín gullfallega og fullkomna dóttur 5.október. Sökum endalausra tækniörðugleika get ég ekki sett mynd af prinsessunni á bloggið núna, en ég bæti úr því síðar
-Þórhildur mín yfirgaf Ísland og hélt út í heim á ný. Ég sakna hennar.
-Ömmurnar hittust og byrjuðu kvöldið nokkuð siðfágaðar...



-...en það hélst ekki lengi





-Ragnhildur stóra syssin mín varð árinu eldri
-Vilborg eignaðist prinsinn Magnús Dag og ku hann vera hinn mesti sjarmur
-Ég fór að taka olíu á einni bensínstöð borgarinnar. Þar lét gamall karl olíu á bílinn minn með ánægju, en okkur brá sennilega báðum jafn mikið þegar kerlan sem virtist í fyrstu vera rétt og slétt kassadama, reyndist vera verslunarstjóri dauðans sem fullyrti að sá gamli hefði yfirfyllt bílinn minn af olíu, lét hann tékka aftur á mælingunni og fór svo sjálf yfir þetta allt saman. Það hlakkaði í mér þegar í ljós kom að karlgreyið hafði hárrétt fyrir sér. Kellunni var ekki eins skemmt.
-Nú á ég son í Afríku



-Sigga landbúnaðarráðuneytisgella er guðmóðir hans og sér um að myndir af honum séu í veskinu mínu. Einnig hefur hún uppi áform um að sjá um trúarlegt uppeldi hans með aðstoð bréfdúfna og reykmerkja
-Í kennslustund í dag, þegar ég var að kenna nemendum mínum muninn á sjálfráðum og ósjálfráðum taugaboðum, vildi ég koma þeim í skilning um að það að "veifa" væri sjálfráð taugaboð. (Ég sagði) Dæmi: Ef þið eruð að labba eftir gangstétt og ég kem gangandi hinu megin við götuna, hvað gerið þið þá (handviss að allir myndu svara í kór "VEIFA")..þegar gellur í einum "HLAUPA Í BURTU"...ég sá þetta ekki alveg koma :-/
-Dillzið mitt er komið til landsins og ég hlakka svoo til að sjá hana
-Syssin mín er í framboði með tilheyrandi ferðalögum og því hef ég tekið að mér að sjá um börn og bú í staðarsveitinni þegar ég kem því við.. þá baka ég og sýni á mér hliðar sem fólk (þar með talið ég) vissi ekki að ég ætti til!
-Ásdísin mín er farin til London en ég mun hitta hana eftir 17 daga og get ég vart beðið...London here i come!!!
-Hlédís og Sigrún djásnin mín urðu 8 hvolpa mæður í síðustu viku og þar eru á ferð flottustu og krúttlegustu dýr á jarðríki




-Ég er orðin 270 cm á hæð ef meðtaldar eru málningaflyksurnar sem þrýstast undir skóna mína þegar ég stíg út fyrir blokkarinnar dyr. Ég get svarið að háþrýstiþvottakarlinn reyndi að hitta mig um daginn þegar ég þaut út í bíl!
-Og nú er annað augað í mér farið að renna til af þreytu
Takk fyrir að lesa mig enn..

Guðsonur!

Þetta er guðsonur minn, Arinze Tómas Nzeakor og mamma hans hún Þórhildur. Það var ansi stolt guðmóðir (ég) sem stóð við altarið í Bessastaðakirkju sl. sunnudag og lofaði að gera mitt besta til að aðstoða við kristilegt uppeldi gullmolans. Ég er ó svo stolt, svooo stolt og upp með mér yfir þessu hlutverki og er það ætlun mín að vera yfir og allt um kring..., þrátt fyrir að heimsálfur skilji okkur að!

Okezie, ég, Arinze og Helga

Vinahandbók Mattheu

...hefur verið í vinnslu í langan langan tíma. Allt frá því að fyrstu vinirnir í hópnum fóru að flykkjast út í leit að ævintýrum en gleymdu alveg að flytja heim aftur. Þórhildur hefur nú gengið lengst í þessum efnum, enda að byggja sér í Ástralíu..og þá lágu vinahandbókarskrifin niðri um tíma meðan ættjarðarormurinn Matthea var að jafna sig á þeim fréttum!
Héðinn, Ásdís, Kiddi, Þórir og Diljá að festa rætur í útlöndum... og Hrabba og Viktor búin að kaupa sér í Árósum!
Ef einn ofantalda hefði ekki keypt allt upplagið af vinahandbókinni, áður en hún kom út og troðið henni þversum uppí rassgatið á mér, kæmi kafli úr bókinni hér á eftir.
Þess í stað hef ég ákveðið að reyna að samgleðjast þessum flökkukindum og skipuleggja heimsóknir til þeirra sem fyrst! (og reyna að tæla mannskapinn aftur heim).

Í gær bauð Íris okkur frænkunum í mat (+ Sigrúnu óléttu og Ölmu Noregsgellu). Þegar leið á kvöldið vorum við búnar að hlæja svo mikið að Sigrún var komin með 2 í útvíkkun og samdráttarverki! Gaman að því

Hrabba mín

Hún Hrabba mín er afmælisgella dagsins! Hún, ásamt fjölskyldu sinni bjargaði lífi mínu í Danmörku og upp frá því tóku þau mig í fóstur. Til hamingju með daginn elskan mín!

Matta

Óheppnin virðist loða við mig og nafna minn!

Hvar hafa bloggdagar lífs míns litum sínum glatað...?

Orðrómur götunnar segir að sumarið sé tíminn... en ég hef það sterklega á tilfinningunni að þegar ég fer að vinna vetrarvinnuna mína eftir hálfan mánuð, sé það einmitt sumartíminn sem kemur til með að virðast sem dagur, ei meir! Tíminn fylgir ekki alveg minni klukku sem þarf að innihalda aðeins fleiri klukkustundir eins og hjá svo mörgum. Einn dagpartur hefur farið í Austurvallarhangs og það var eftir kl 17!! Veðrið hefur svo sem ekki verið að flækjast fyrir mér, en þrátt fyrir að sumarið hafi rokið framhjá mér hefur margt gerst og enn fleira framundan..
Í sumar:
-hefur landbúnaðarráðuneyti Íslands notið starfskrafta minna
-hef ég hringt á skrifstofu opinberrar stofnunar til þess að flissa að talanda símadömunnar
-átti Þórhildur mín afmæli

-er skottan væntanleg til landsins á næstu dögum, frá Ástralíu með litla ungann sinn í kengúrupokanum
-hef ég lagst í fjöruna við Gróttu og ritað í sandinn
-var grillað í Þjórsárdal
-datt Katlan okkar niður klett og brotnaði á báðum höndum
-hlustaði ég á Sigur Rós
-fengu kennsluhæfileikar (þolinmæði) mínir að njóta sín við að kenna afa á kasettutæki..það tók ekki nema 2 klst!
-voru gluggarnir teknir úr íbúðinni minni..og enginn að stressa sig að setja nýja í..hver þarf svo sem súrefni
-hef ég unnið upp ákveðna skuld og er nú á núlli skv. Héðni bókaranum mínum ;)

Í dag:
-á Arndísin mín afmæli!!!

-Mér finnst svoooooooooooo vænt um þig elsku frænka og myndi kalla ferfalt Húrra fram af svölunum mínum ef ég væri ekki nú þegar komin á dauðalista nágrannanna (eftir kveðjupartýið síðustu helgi)

Á djamminu

Taki þær til sín sem eiga...

Golfmót í Vík!!!

Komið þið sæl,

n.k. laugardag þannn 15. júlí verður golfmót í Vík til styrktar Hilmi Snæ Guðmundssyni.
Spilaðar verða 9 holur á þessum skemmtilega golfvelli og verður fyrirkomulagið punktakeppni.

Í boði eru veglegir vinningar, t.d. ferð fyrir 2 til einhvers af áfangastöðum Icelandair í Evrópu. Einnig verða veitt nándarverðlaun og dregið verður úr skorkortum, þannig að allir ættu að geta unnið eitthvað.

Mótsgjald verður 3500kr. Hægt er að skrá sig með því að senda póst á netfangið golfvik@gmail.com eða hringja í síma 893-3383 Stefán Davíð Helgason eða 861-1779 Þráinn Sigurðsson.

Með von um góða þáttöku,

mótstjórn

Allir eru velkomnir

Heimasíða golfklúbbsins í Vík er http://golf.is/index.jsp?iw_language=is_IS&ib_page=560

Harpa

Þetta er hún Harpa afmælisbarn sem á bumbuna Emil. Hún hélt upp á afmælið sitt með rosalegri kvennaveislu á sunnudaginn, þegar úrslitaleikur HM var spilaður. Hörpu líður aldrei vel nema eiga e-h í panti í IKEA. Nú er hún búin að ná í kommóðuna sem bumbuEmil á að fá í september, svo nú leitar hún í örvæntingu að e-h til að panta í IKEA.
Þess má geta að Diljá rokklingur er umboðsmaður bumbunnar.

Katlan mín

Í gær átti Katla Þöll, bróðurdóttir mín, 5 ára afmæli. Til hamingju litla skottið mitt!!!

Hvað hefurðu verið að gera að undanförnu, annað en að fitna?

Í hverri ungri konu býr feit miðaldra kelling sem bíður eftir að brjótast út, sagði vinur minn í gær á meðan hann tróð ís í andlitið á sér. Hann hikaði aðeins og bætti svo við hjá sumum glittir í hana fyrr en hjá öðrum!

Ekki þarf að taka fram að þessi athugasemd hægði soldið á handtökunum sem taktfast höfðu borið skeiðina að fésinu á mér, svo munnurinn væri örugglega alltaf stútfullur af ís!

Þú skalt ekki girnast hús náunga þíns...

Í þau óteljandi skipti sem ég hef gengið fram hjá fallegasta húsinu á Laugarásveginum á leið minni um Laugardalinn, hef ég yfirleitt staldrað aðeins við, horft heim að húsinu og látið mig dreyma um að búa þarna. Ég hef séð fyrir mér hvernig húsið lítur út að innan, virt fyrir mér stóru gluggana og fallegu bílana á stæðinu.
Þegar við Helga nálguðumst húsið í göngutúrnum okkar í dag, breyttist draumur minn í blákaldan veruleika. Gömul kona reikaði út úr húsinu "mínu" og bað okkur um að hjálpa sér. Við héldum það nú og skelltum okkur inn til hennar. Mjög fljótlega kom í ljós að kona þessi var illa haldin af alzheimer og vissi hvorki almennilega í þennan heim né annan. Hún vissi ekki hvort hún væri að koma eða fara, hver byggi þarna með henni, hvort hún væri læst úti eða bara hissa á að enginn væri heima. Við Helga (Nightingale)tókum þá gömlu að okkur, hringdum nokkur símtöl þegar hún var búin að ákveða sig hvað dóttir hennar héti og hvar hún byggi, og sátum svo hjá gömlu þar til dóttirin kom heim. Sjaldan, ef nokkurntímann höfum við vinkonurnar þurft að endurtaka jafn oft staðreyndir um sjálfar okkur og eftir að hafa sagt 5 sinnum hvar við byggjum, létum við nægja að segja bara að við byggjum í nágrenninu.
Þetta var bara nokkuð skemmtileg tilbreyting á kvöldgöngunni og kannski við Helga förum bara að gera út á að kíkja við hjá gömlu ringluðu fólki sem leitar á náðir náungans í neyð!

Krakkahelgi

Síðasta helgi var tileinkuð gullmolunum mínum þremur, Björk, Kötlu Þöll og Jökli þar sem við skemmtum okkur hressilega saman víðsvegar um landið!
Töfragarðurinn, Veiðisafnið, tívolí, sund, tjörnin (þar sem við vorum aðallega í því að fæða veiðibjöllurnar), bíó, leikir og grill voru viðfangsefni helgarinnar og sofnuðum við öll með candyfloss í hárinu.

Katla tjáði mér að þó að ég væri orðin fullorðin, myndi ég aldrei hætta að vera tvíburi..hún horfði djúpt í augun á mér og sagði að nú væri ég fullorðin, og bara stundum fullorðinsbarn!
Kannski hætti ég að vera fullorðinsbarn þegar ég hætti að segja "flugveldar" og sá lógigina í því að segja "flugeldar"...
Plís ekki segja Ásdísi og Héðni íslenskunörrum, en ég er að spá í að reyna að endurheimta barnið í sjálfri mér með því að fara að tala vitlaust!

17. júní

Ef hláturinn lengir lífið, þá græddi ég nokkur ár á þessum tveimur gullmolum sem hér sjást jarmandi, nú um helgina!

-Svo tapaði ég nokkrum mánuðum þegar öryggið fór í rúðuþurrkunum á miðri heiði í grenjandi rigningu og ég að verða of sein í vinnuna...!

-Þórhildur vill vita hvað þessar tvær ær heita og þar sem þær litu alls ekki út fyrir að vera mikið að fara í felur á Lækjatorgi að morgni 18. júní, ætti nú barasta vel að vera í lagi að ljóstra því upp. Þetta eru að sjálfsögðu sambýliskonurnar, hundaeigendurnir, Indlandsfararnir, Bootcampboltarnir og gleðipinnarnir Sigrún Ósk og Hlédís!

Hvað eiga...

...hávært piss á Blönduósi, gervigæsin Helvítis fyllerí, fegrunaraðgerðir á kynfærum, Prófessor Herdís, lagið "fjólublátt ljós við barinn"...remixað og hringvöðvagloss sameiginlegt?
Allt saman (og svo miklu, miklu meira) voru þetta umræðuefni Akureyrarferðarinnar um helgina!

Í ferðinni:
-sönglaði Hlédís fyrir utan klósetthurð Möggu að hún heyrði í pissinu hennar..en vandræðalega stuttu seinna kom í ljós að Magga var alls ekki á klósettinu, heldur fullorðin kona sem nú hefur sennilega miklar áhyggjur að hún pissi óvenju hátt!
-komum við okkur svo vel fyrir á tjaldstæði Akureyringa að við komum upp badminton-og krikketvelli í þægilegum radíus frá tjöldunum okkar
-sofnuðu Hlédís og Gulli í sundi
-þjónaði gervigæsin Helvítis fyllerí miklu hlutverki sem almennur gleðigjafi
-fórum við í jólahúsið og smökkuðum hangikjöt
-var pókermót
-Komumst við að stéttarskiptingu norðlenskra garðsláttursmanna
-tók Gulli því með stóískri ró þegar býfluga nálgaðist hann
-settist kettlingurinn Woodstock Kóran (segist alls ekki hratt) að hjá okkur en nú á hann annað hvort heima á löggustöðinni á Akureyri eða hjá Guði
-fórum við í grillveislu aldarinnar til snillingsins Silju Báru..getið séð myndirnar hér
-Smökkuðum við framandi líkjöra í tugatali
-máluðum við bæinn rauðan
-var farið í "ég hef aldrei" og í ljós kom að margir "höfðu oft" ;)
-lærði ég að áhættusamt getur verið að skora á Tóta að skella bjór í grímuna á sér
-var alveg hriiiiikalega gaman :)

Sumarið

er komið hjá Mattheu!
Í dag kláraðist skólinn í Öskjuhlíðinni og á morgun er sumarfrí-dagurinn minn. Á mánudaginn byrja ég svo í sumarvinnunni..þar til skólinn byrjar aftur í ágúst. Jább, þetta sumar verður frábrugðið þeim síðustu að því leiti að ég verð að vinna alla virka daga og því verður hvítvínsþamb á Austurvelli aðeins að eiga sér stað um helgar!
Á seinustu vikum hef ég verið að reyna að höndla lífsgleðina sem magnaðist við einangrunina og lýsir það sér helst í miðbæjarrölti og almennum látum. Um síðustu helgi fór ég í sveitasæluna til syss og fjölskyldu og náði í froskana mína í leiðinni. Eftir að hafa skellt mér í sund með fólkinu mínu, tvær nætur í röð, rifum við frænkurnar okkur upp á rassgatinu einn morguninn (við Hlés mín), lögðumst undir feld í brúðarsvítu Langaholts og létum dáleiða okkur. Þar fengum við þau fyrirmæli að týna upp fallegt blóm af beði og sveifla því svo yfir einhverjum sem hefði gert okkur eitthvað í æsku.. mjög eðlilegt alveg!
Veit ekki hvort það kemur dáleiðslunni við en síðan þetta átti sér stað, hef ég ekki getað hætt að hugsa um það hvort það sé tilviljun að hún Joð mín hafi bara fermst með rauðhærðu fólki!
Síðan ég bloggaði síðast er hún Hildur mín orðin frú.

Fjörið stóð langt fram á nótt og þetta var allt endalaust gaman. Takk fyrir mig!
Á morgun er stefnan svo tekin á sólina, hvar sem hún nú verður. Við Hlédís, Alma, Gulli, Tóti og Magga..og bara þeir sem vilja koma með ætlum að keyra út í buskann, tjalda og raula útileguvísur fram á morgun!
Víííí...

Hrebbs

Hrabban mín og fjölskylda eru á landinu og því er ástæða fyrir stóra og smáa að gleðjast. Þessi gullmoli fer fljótlega af landi brott til að berjast fyrir íslands hönd í boltanum og er ég sannfærð um að hún rúllar þessu upp!!!
Eins og oftast þegar Hrabbið okkar kemur á klakann, hittumst við vinkonurnar til að spjalla og troða í okkur. Ég veit að ég tala fyrir okkur allar; Joð mína, Moniku og Steffí þegar ég segi: Kooomið heim til Íslands í sumarfríinu (segist með eins rödd og í Karíusi og Baktusi (ekki gera eins og mamma þín segir, Jens)!!!)

Takk fyrir kvöldið yndin mín

-Linkur á Monsuna sem er einn besti bloggari landsins..tékkið bara

Ásdís

Í dag eru tuttuguogníu ár síðan Ásdís mín fæddist. Húrra. Við kynntumst á síðustu öld og höfum brallað mikið saman. Húrra. Allt frá því að gera gamlan kjallara íþróttahússins í Hveragerði að félagsmiðstöð, og í það að klæða okkur upp sem tómata og leggja könnun fyrir saklausa ferðalanga sem áttu leið um blómabæinn! Húrra. Í dag á Ásdís heima í Frakklandi og skokkar þar um með baguette í holhöndinni (eins og Héðinn myndi segja). Húrra. Ég sakna hennar. (Ekkert húrra hér). Á miðað við kærastann sinn er Ásdís eldri en ryk. Hehehe.
Til lukku með daginn yndið mitt

Sælir eru einfaldir...

...segjum við systurnar stundum þegar við ræðum viðbrögð okkar við hinum og þessum uppákomunum. Við eigum það nefninlega sameiginlegt að búast yfirleitt við því besta, í hvaða aðstæðum sem eru og pæla ekki einusinni í öðrum möguleikum.
Þetta hefur fylgt mér soldið í lífinu og má þar nefna:
-Þegar ég var harðákveðin að fara að sjá Eivorina mína keppa í handbolta, klukkutíma eftir að ég var keyrð niður fótgangandi á Kringlumýrarbrautinni
-Djamm og handboltaferðina á Akureyri, með ML, daginn eftir að ég lét taka úr mér háls-og nefkirtlana
-Raddlausi kennarinn (ég) í nýju vinnunni minni viku eftir að ég lét taka úr mér skjaldkirtilinn og var kölluð Skrámur í mánuð
-Ferðina upp á Snæfellsjökul með hækjur og spelku frá nára og niður á kálfa
...og svo verð ég víst að viðurkenna að það kom dáldið aftan að mér í dag, þegar ég, hjálmlaus brunaði niður Kringlumýrarbrautina á hjólinu mínu og hélt að lífið léki við mig, þegar býfluga á stærð við skógarþröst sogaðist í fésið á mér í aðstreyminu og small á augntönninni, svo ekki munaði nema sentimetrum að hún endaði í kokinu á mér. Ég riðaði til og var næstum búin að missa stjórn á fáknum, rak annan fótinn í stéttina og greip svo í tré...

...töff

Vonandi drapst helvítið

Líf mitt

Síðustu sólarhringa hefur líf mitt verið súrara en slátur!

Ábending frá Ástralíu

Hún Þórhildur mín benti mér á að það væri eins og ég hefði ekki lifað einangrunina af, ef miðað er við bloggleysi mitt síðan ég lauk "afplánunni".
Það er öðru nær.
Ég er sprellalæv, fór langt upp fyrir sjálfa mig þegar ég byrjaði aftur á lyfjunum og nánast öskraði úr gleði og hamingju á aumingja alzheimerssjúklinginn ömmu mína þegar hún hringdi til að kanna ástand mitt. Svo sveif ég hægt niður til jarðar aftur og held að ég sé að ná jafnvægi.
Mig langar til að þakka ykkur öllum fyrir kommentin. Gaman að sjá hversu margir kíkja hingað og þegar sjálfstraustið fór að rjúka upp með auknu Euthyrox í blóðinu, fór ég að spá í þessu með skriftirnar. Ég komst að því að ég gæti aldrei skrifað bók. Í fyrsta lagi kemur "andinn" ekki yfir mig nema ég skrái mig í mastersnám í Danmörku eða loki mig af á sjúkrahúsi og fórni eins og einu og einu líffæri og í öðru lagi lengi ég alltaf mál mitt þegar ég segi frá svo að allar mínar bækur myndu byrja á setningunni "Í upphafi var orðið...!" og smásögur mínar yrðu eins og ævisögur í þrem bindum!
Ég fór á húsfund í gær! -Þessi setning hljómar ekkert ógurlega í eyrum margra en ég veit að Gummi og Lísa fá kalt vatn milli skinns og hörunds mér til samlætis. Þessir fundir eru til þess gerðir að ræna mann lífslönguninni. Fyrir utan það að búið er að klína aleigu minni, í formi hraunáferðar, á veggi blokkarinnar, nýja gluggalista og múrviðgerðir, þá hefur gamalt fólk (sem er í miiiiklum meirihluta í þessu 63 íbúða húsfélagi) mjög sterkar skoðanir á öllu, öllu sem viðkemur blokkinni og öllu öðru. 62 skoðanir eru t.d. á því hvaða litur fari blokkinni best (getiði hverjum er hundaskítsama). Þegar fimmtugastiogáttundi íbúi blokkarinnar var að tjá sig um mikilvægi sveigjuhandriða var ég komin í svo djúpar samræður við gömlu konuna við hliðina á mér að ég vissi nákvæmlega hvar hún ólst upp, hvaða leið hún hjólaði í vinnuna í gamla daga og að maðurinn hennar sem sat hinumegin við hana ropar orðunum út úr sér eftir að hafa fengið krabbamein í raddböndin!
Af þessum fundi fór ég svo beint á fund Kennarafélags Reykjavíkur og með því fór ég úr öskunni í logandi elda helvítis. Ef ég gef mér það, að ég lifi fram yfir fimmtugt, (þá þarf ég líka að láta af þeim ósið að mynda krabbameinsæxli hér og þar, fara að líta í báðar áttir þegar ég fer yfir götu og standa mig í átakinu "hjólað í vinnuna" (sem ég skráði mig í með glöðu geði en spyrnti svo við fótum þegar átti að plata mig til að koma í morgunverð í Hafnarfirði kl. 06.00 á fimmtudaginn og hjóla svo þaðan í vinnuna)) verði ennþá með gleraugu og finnist ég knúin til að garga skoðanir mínar og baráttumál yfir fullan sal af fólki er ég sem sagt orðin eins og megnið af fólkinu sem þarna var í gær... árar Kölska.

Þriðji í einangrun

Ég trúi varla að upp sé runninn þriðju dagurinn í einangruninni! Eivor engillinn minn í Þýskalandi reddaði mér góðum hluta gærdagsins með því að koma mér inn á veftv stöðvar 2 og er ég nú búin að rifja upp nánast alla Svínasúpuþættina og hló svo undirtók í stofunni :)
Það er soldið merkilegt ferli sem á sér stað inni á spítölum. Ekki það, að ég hafi spáð mikið í það hingað til, enda yfirleitt verið hálf dópuð af lyfjum eða sársauka þegar ég hef lagst inn fram að þessu, en ég hugsaði vel og vandlega um það áðan. Þannig er nefninlega að nú er tími úthreinsunarinnar.. jebb eins og allir vita þá kúka stelpur ekki svo ég mun reyna að hafa þennan kafla bloggsins frekar stuttan. En ég fór sem sagt í þetta ferli í morgun að fá hina og þessa pilluna, stíla, túbur og vökva til að allt geislavirkt myndi nú örugglega skila sér út í sjó, þaðan í fiskana og að lokum á sushi-diskinn ykkar :)
Stuttu eftir allar þessar inntökur til úthreinsunar var hringt frá ísótóparstofu og nú átti að mæla mig vel og rækilega til þess að hægt væri að reikna út hvenær óhætt sé að sleppa mér lausri (svona soldið eins og þeir gera víst í Hrísey..eða gerðu allavega).
Mér var komið fyrir á mjóum bekk og yfir mig var settur stór skanni og svo rann bekkurinn rólega í tæpan klukkutíma og skanninn vann sína vinnu í hverjum krók og kima líkama míns. Til þess að ég yrði nú kyrr þessa klukkustund og ekkert myndi klikka, var ég óluð niður á höndum og fótum.
Það var akkúrat þá sem ég áttaði mig á því að maður þarf að vera ansi meðvitaður um sjálfan sig ef maður vill ekki verða fórnarlamb aðstæðna...að vera nýsloppin úr einangrun og vera svo ólaður niður á bekk...hmmm...
Svo ég tali nú ekki um að vera með Microlax í sunnanendanum, sem er ekki beinlínis róandi fyrir klukkutíma afslöppun, niðuróluð og fín :)
Heimferð í dag og hið daglega líf framundan, víííííííí

Mamma á afmæli í dag og ég ætla sko að kalla til hennar úr fjarlægð...TIL HAMINGJU!!!

Ég bara verð að deila því með ykkur...

...hversu mikilvægt það er fyrir suma að halda sig bara inni, helst alltaf og vera ekkert mikið að láta sjá sig innan um annað fólk!!
Áðan fékk ég símtal sem veitti mér aðgang út í frelsið. Það var ísótópastofa sem er niðri á næstu hæð og vildi fá mig niður í mælingu. Eftir að ég lagði á leið mér svona svolítið eins og ég væri að fara á árshátíð eftir langt hlé. Ég vandaði mig við að pissa rétt (og auðvitað allt beint í skálina, ekkert á ská eða neitt þannig), sturtaði tvisvar niður og þvoði mér tvisvar um hendurnar. Greiddi mér, tannburstaði fyrir ofan vaskinn og hitti öllu oní og vandaði mig sérstaklega við tunguna!
Svo var komið að því að velja föt... ég var mjög lengi að ákveða í hverju ég ætti nú að fara, því það er ekki á hverjum degi sem manneskja í minni stöðu fær að fara út úr helli sínum. Eftir miklar vangaveltur ákvað ég að fara í síðu nærbuxurnar sem eru hvítar sem mjöll og þvottahússtafirnir framan á buxnaklaufinni eru svartir sem tinna! Sokkarnir toppuðu svo fegurðina og ferskleikann og það voru titrandi hendur sem snéru hurðarhúninum á leið út á gang. Ég var með hálfgerðan kjánahroll alla leiðina niður, fannst ég vera að stelast út um miðja nótt til að sækja í vafasaman félagsskap..svo var líka önnur tilfinning sem sótti á mig en ég var ekki alveg viss um hver hún var. Þar sem ég má náttúrulega ekki snerta fólk, fannst mér ég getað bætt fyrir fjarlægðina með því að brosa mínu breiðasta meðan ég arkaði á neðri hæðina.
Þá gerðist það..dularfulla tilfinningin sem ég hafði fundið fyrir var sú sem píparar einir finna ekki og eru því oft með svokallaðan "plummer" en aðrir eiga að vera nokkuð meðvitaðir um. Síðu fínu nærjurnar mínar höfðu mjakast niður og þegar ég hélt að ég væri að hífa þær upp, var ég alltaf að toga í strenginn á þeim stuttu sem innanundir eru...og úps..í miðjum stiganum, geislavirk og brosandi eins og Þyrnirósin eftir aldarsvefninn, missti ég niðrum mig fallega "árshátíðarföðurlandið" mitt!!!
GUÐI SÉ LOF FYRIR AÐ SUMARDAGURINN FYRSTI ER FRÍDAGUR OG ÞVÍ FÁIR Á FERLI!

MS=Matthea Sperrileggur

Gleðilegt sumar!!

Kannski það hafi blundað í mörgum á þeirra villtustu árum hræðsla við að vakna upp á þeim stað sem ég er núna. Eftir að hafa kvatt veturinn "full" harkalega, drukkið frá sér ráð og rænu, frídagur daginn eftir og svona..og vakna svo í sótthreinsuðu umhverfi og algjörlega á valdi þvottahúss spítalanna! Þetta hvarflaði svona að mér í morgnun þegar ég vaknaði við bank og morgunmatarbakka var smeygt inn svo hann rétt snerti innri hurðina á stofunni minni.En sem betur fer er ég fullkomlega meðvituð um ástæðu veru minnar hér og hef ákveðið að njóta hennar.
Ég á svo góða vini og fjölskyldu að ef ég væri væmin að eðlisfari, færi ég að grenja akkúrat núna. En eins og einn góðvinur minn segir: "Tilfinningar eru bara fyrir eymingja, homma og kjellingar" svo ég læt nægja að segja bara 1000 þakkir fyrir símtöl, komment, bréf ofl..þið eruð rjómi þjóðarinnar og mér finnst afskaplega vænt um ykkur öll :)
Alveg eins og ég var búin að ímynda mér mörgum árum fyrr hvar ég yrði um aldamótin sem þá virtust mjög fjarlæg, hafði ég ekki beint planað þessar aðstæður mínar þennan sumardaginn fyrsta! Að sjálfsögðu var ég heldur ekki stödd í Eiffelturningum í París á miðnætti um aldamótin en ég er enn að átta mig á þessu öllu hér.
Aldrei hefur verið brýnt eins vel fyrir mér að spíta tannkreminu vel og vandlega ofaní vaskinn, svona svolítið eins og ég sé vön að spíta því í lófann á mér og klína svo í hárið á einhverjum, eins heyrðist öðru hvoru rödd í gegnum hurðirnar mínar tvær í gær sem hvatti mig áfram að sjúga nú brjóstsykurinn...vel og vandlega. Á tímabili fór ég að halda að þarna væri á ferð annar sjúklingur sem hefði laumast að hurðinni og væri að tala skítugt, en er ég kannski sú eina sem set uppí mig brjóstsykur, velti honum svo rækilega upp úr gólfinu og geymi hann að lokum á milli rasskinnanna?! Nei nei, það er gott að fylgst sé vel með manni og auðvitað er mikilvækt að ég spíti ekki geislavirkum síklum hér um allt og svo þarf ég stöðugt að koma munnvatnsframleiðslunni af stað til að geislarnir setjist ekki í munnvatnskirtlana.

Vá þegar rennt er yfir þessa bloggfærslu má sjá hvernig sjálfhverfur einstaklingur (ég) verður enn sjálfhverfari (um mig) þegar hann er einn (frá mér) með sjálfum sér (til mín)!

Björkin mín besta varð átta ára í gær! Ég komst því miður ekki í afmælið (þó hefði kannski verið soldið gaman að sjá upplit foreldranna þegar inn valsaði úfin, geislavirk frænka í síðum hvítum nærbuxum sem væri komin til að knúsa krakkana þeirra..muhahahahahah) en hugsaði þeim mun meira vestur til gullmolans míns sem var svo heppin að kindin hennar bar lambi á afmælinu sem var að sjálfsögðu skírt í höfuðið á au-pairnum Ninu. Og svona bara fyrir Braga: Kýrin Matta hefur það fínt, en ég er enn að venjast því að eiga belju sem nöfnu ;)

Eign þvottahúss spítalanna

Jább það er ég! Alveg frá toppi til táar. Þrátt fyrir að ég hafi nú sterklega á tilfinningunni að þvottahús spítalanna kæri sig alls ekkert um að eiga mig!
Allavega er pokinn í óhreinatauskörfunni minni úr sykri til að hægt sé að demba öllu draslinu beint í vél og enginn þurfi að snerta á sýktum spjörum mínum.
Ég sem hef sjaldan tekið mig betur út. Síðu, niðurþröngu nærbuxurnar vinna þannig með stuttu afa-sniðnu nærbuxunum að þær draga hvora aðra niður. Þannig að í gegnum gula kartöflusekks-sloppinn minn þarf ég að kafa á mínútu fresti til að hífa öll herlegheitin upp um mig! Lukka í ólukkunni að ég fái ekki að spranga hér um gangana og dilla skönkunum, þess í stað sit ég í turnherbergi mínu og get ekki einusinni beðið eftir því að prins komi og frelsi mig. Ef ég myndi skella lokkaflóði mínu út um gluggann og ætla að bíða þess að prinsinn á hvíta hestinum klifraði upp, gæti ég þurft að bíða ansi lengi því ég er, jú, eitruð!!

Bloggleysi síðustu daga/vikna kemur til af ýmsu. Þó sérstaklega þeirri staðreynd að ég hef haldið mig nær alla páskana í sveitasælunni hjá Ragnhildi syss og co, sofið og borðað til skiptis og verið nánast símasabands og tölvulaus. Ég gat mokað mér á KK og Ellenar-tónleika með Hlédísi og Sigrúnu á Hótel Búðum en þar með var þátttöku minni í menningar eða skemmtiviðburðum páskahátíðarinnar lokið. Ef sundferðir, spilakvöld eða spjallhittingur var planaður eftir kl 22 á kvöldin, var Matthea B-manneskja Sigurðardóttir að játa sig sigraða fyrir hinum snemmsækna A-manneskja svefni! Hrikalegt alveg.
Og nú er ég hingað komin. Á krabbameinsdeild 11 E, stofu 12 sem allir óttast að koma nálægt, matarbakkar eru lagðir fyrir utan hurðina og eins er með hreinan tískufatnað, beint úr þvottahúsi allra landsmanna. Allt er reynt til þess að líf manns breytist sem minnst við svona innlögn..þeir eru með iðnaðarmenn beint fyrir utan gluggann hjá mér hér líka!!! Og Hlédís, veistu hvað..þessir eru sko líka með bor..alveg fyrir allan peninginn!
Mér finnst þetta nokkuð gaman. Var að hugsa um það í morgun, eftir að ég keyrði pabba og félaga hans út á flugvöll (þeir voru að fara til Spánar í golfferð) að mér liði eins og þegar ég kom heim úr göngunni okkar upp í Reykjadal þarsíðasta sumar. Sólin var komin upp, fuglar sungu, fáir á ferli og allt af vakna. Vor í lofti og sumarið framundan.

Þar sem lítið er að gera hér í lítilli einangraðri stofu, á ég von á því að blogga mikið og þá kannski sérstaklega um það sem ég hugsa um núna, þegar ég hef svo góðan tíma til að hugsa.
Núna lítur allt út fyrir að ég verði hér aðeins fram á föstudag því það er víst röð af fólki sem vill láta myrða frumur í hálsinum á sér með þessum hætti (eða kannski bara þreyttar húsmæður/feður sem eru hvíldinni fegin). Í gær var mér sagt að ég færi í fyrsta lagi heim á laugardaginn..en þetta skýrist allt á næstunni.
Bæjó-í bili þó!

Fegurðarblundur

Einhverntímann stóð ég í þeirri trú að fólk sem fengi sér blund svona við og við, væri ólíklegra til að fá bauga, hrukkur og væri alltaf í góðu skapi því það væri svo úthvílt (allavega fórum við Arndís, meðvitað eða ómeðvitað, eftir þessari speki öll menntaskólaárin!
Nú er hins vegar svo komið að blundirnir hjá með veita mér allt annað en fegurð eða ferskleika. Ég er bókstaflega alltaf þreytt og sofna hvar og hvenær sem er þessa dagana. Hef minnt sjálfa mig á konuna í fyrstu Duice Bigalow-myndinni sem þurfti að binda hárið við stólinn svo andlitið dytti ekki ofan í súpuskálina þegar hún sofnaði í tíma og ótíma.
Eftir ræktina og göngutúr um helgina var planið að skella sér aðeins austur til mömmu og pabba, en fá sér smááá lúr áður en lagt væri í heiðina..5 klst seinna, í framan eins og rúsína og með orku á við tannstöngul, vaknaði ég og ekkert varð af ferðalagi. Ég veit að nú hugsa margir að þetta komi þeim ekki svo mikið á óvart fyrst þetta sé nú einusinni ég, og ég viðurkenni alveg að ég hef mikla reynslu í eftirmiðdagslúrum..en nú er mér brugðið, svo þið getið rétt ímyndað ykkur!
Ég þakka þeim sem hugsuðu til mín um helgina og reyndu að hringja, ég svaf nánast alla helgina og hefði hvort sem er ekki verið skemmtilegur félagsskapur, en takk fyrir að hugsa til mín.
Nú eru 2 vikur búnar ég er hálfnuð í ferlinu. Ég er ekki komin með bjúg ennþá eða önnur líkamleg einkenni en köttinn á bringunni, svo þetta er vel sloppið hingað til. Ef bjúgurinn lætur sjá sig, er ég svo heppin að baugarnir undir augunum eru að verða það síðir að ég breiði þá bara yfir mesta bjúginn og málið er dautt!

Eeeegggg

Ætli séu raunhæfar skýringar á því, að mér finnst alltaf öll egg "renna út" í nóvember?! Alltaf þegar ég sé egg í ísskápnum og man ekki hvenær ég keypti þau, skýst upp í hugann á mér að þau hljóta að vera "best fyrir" nóvember..!
Hef ákveðið að taka upp ákveðið kerfi, þ.e.a.s merkja eitt eggið með tússi og elda það síðast.

-Hér þarf væntanlega ekki að taka fram að ég tek öll eggin úr bakkanum þegar ég kaupi þau, raða þeim í ísskápinn og hendi bakkanum.