Rjómi þjóðarinnar, yndislega fólk, takk fyrir kommentin, skeytin, símtölin, sms-in og allar fallegu hugsanirnar í vikunni.
Þetta hefur verið erfið vika, þið hafið gert okkur hana auðveldari.
Nú tekur amstur hversdagsins við eins og alltaf.
Á haustin fæ ég alltaf smá sinnep í afturendann (ekki bókstaflega samt, þó hægt sé að túlka þetta skítugt;) og langar að breyta eitthvað. Burt með kríunum eða lóunni, gera eitthvað nýtt. Ásdís er búin með ritgerðina og kemur bráðum heim, vííí, Hlédís sennilega að flytja í bæinn, Helga orðin skólastelpa, Vigdís komin til London, Arndís að fjölga mannkyninu... Þar sem ég er enn að kenna og það ekkert alveg að fara að breytast, höfum við Gunni ákveðið að rústa baðherbergi þriðju hæðarinnar á Laugarnesvegi 118, taka allt út og setja nýtt inn. Kominn tími á það, en á ég þó eftir að sakna bláu málningaflyksanna sem fylgja manni undir ilinni eftir hverja sturtuferð (blámálning baðkarsins er afleiðing framtaksseminnar eitt haustið...roðn).
Tuesday, September 18, 2007
Sunday, September 16, 2007
Sunday, September 02, 2007
Saturday, September 01, 2007
Sæunn Ósk...
...og hinir snillingarnir í Unique hár og spa eru þátttakendur í Ísmóti 2007!
Þar keppa þau um Stofu ársins, hársnyrti og hártísku ársins. Það er í okkar almúgans höndum að koma þessum dugnaðarforkum áfram! Hægt er að hringja í s. 900 2040 og velja 305 fyrir stofu ársins, 110 fyrir hársnyrti ársins og 116 fyrir hártískuna. Síminn er opinn til kl 15 á morgun.
Áfram Sæunn!!!
Thursday, August 16, 2007
HvísluleikjaDiljá
Dillzið mitt og Öddi bróðir hennar ætla, ásamt þér og rúmlega 1000 öðrum íslendingum að slá heimsmet í hvísluleik á menningarnótt, er það ekki??
Monday, August 13, 2007
Sunday, August 12, 2007
Saturday, August 11, 2007
Bragi Freyr
Hrabban mín 30 ára!!!
Þann níunda ágúst varð Hrabbsið mitt þrítugt!!! Húrra, húrra, húrrrrrrraaaa!!!

Þessi síkáta Gyða Sól getur allt en sem dæmi er hún best í handbolta, tveggjamannakapli, snúðagerð, trampólínhoppi, dönsku, og "geðheilsuvinasinnabjörgun" (nýtt orð sem var fundið upp af illri nauðsyn þegar ég steig á danska grund). Hún (og Viktor auðvitað) eru rosalega góð í því að búa til börn og er enginn vafi að nýja nóvemberkrílið verði jafn vel heppnað og Viktoría Dís. Elsku Hrabba mín, til hamingju!

Wednesday, August 08, 2007
Tuesday, July 31, 2007
Elsku besta Jengan mín
Í dag er Arndísin mín 29 ára!! Þessi frænka mín, fyrrum sambýliskona og sálufélagi er ein af þeim manneskjum sem fleytt hefur mér í gegnum lífið! Eftir 3 mánuði lítur litla krílið þeirra Ása dagsins ljós og ég hlakka svo tiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiil!
Og nú hrópum við öll svo undir tekur í fjöllunum; húrra, húrra, húrrrraaaa...

Og nú hrópum við öll svo undir tekur í fjöllunum; húrra, húrra, húrrrraaaa...

Friday, July 27, 2007
Sæla og kurteisi
Það er gott að vera einfaldur stundum. Gera bara ráð fyrir því góða. Gleyma að spyrja lækninn sinn hvað kom út úr sýnum og myndatökum, því maður gerir bara ráð fyrir jákvæðum niðurstöðum. Svara umhugsunarlaust, þegar fólk spyr mann hvort maður sé á bíl: "æ takk fyrir að bjóða mér far, en ég er á bíl" án þess jafnvel að íhuga það hvort það hafi sjálft verið að snapa sér far...
Já sælir eru nefninlega einfaldir og þeir eiga svo sannarlega ekki von á (þegar þeir eru farþegar í bifreið frænku sinnar, á blússandi ferð um vesturlandið)...að skrúfa upp rúðuna á handabakið á sjálfum sér, bregða svo illilega þegar rafdrifin rúðan kremur hendina og kippa henni að sér svo hálft handarbakið svífur nú í flygsum eftir þjóðveginum!!!
Nei, þá voru einfaldir sko ekki sælir! Bólgan og marið er rétt farið að dofna núna (arg)!
Svo var ég að spá í kurteisi... Hef oft pælt í henni í sambandi við kurteisishlátur ofl. Önnur birtingarmynd kurteisinnar birtist mér í kvöld þegar ég var að keyra og stoppaði á sebrabraut til að hleypa konu yfir götuna. Kvennsan varð smá skrítin og hristi hausinn eins og hún væri að segja mér að hún stæði þarna bara fyrir helbera tilviljun og fásinna væri að ætla að hún væri á leið yfir götuna, svo ég ætlaði að halda áfram, en þá gekk hún hikandi af stað yfir götuna. Ég snar stoppaði náttúrulega og hleypti henni yfir. Þegar ég hélt svo áfram sá ég í baksýnisspeglinum að hún horfði flóttalega á bílinn minn.. og læddist svo aftur tilbaka yfir götuna!!!
Hjúkk að hún sýndi mér þá kurteisi að fara yfir þegar ég stoppaði, annars hefði hún hlotið verra af!
-Kannski hræddist hún útlitið á ökumanninum, mér. Skil ekki hvað það var sem hún ætti að vera hrædd við... blóðhlaupnu augun eftir frjókornaofnæmið?, bólgna kinnin eftir stífluðu munnvatnskirtlana?, eða marið handabak mitt eftir "bílrúðuslysið"hér ofar í færslunni... ?
Jah maður spyr sig!
Já sælir eru nefninlega einfaldir og þeir eiga svo sannarlega ekki von á (þegar þeir eru farþegar í bifreið frænku sinnar, á blússandi ferð um vesturlandið)...að skrúfa upp rúðuna á handabakið á sjálfum sér, bregða svo illilega þegar rafdrifin rúðan kremur hendina og kippa henni að sér svo hálft handarbakið svífur nú í flygsum eftir þjóðveginum!!!
Nei, þá voru einfaldir sko ekki sælir! Bólgan og marið er rétt farið að dofna núna (arg)!
Svo var ég að spá í kurteisi... Hef oft pælt í henni í sambandi við kurteisishlátur ofl. Önnur birtingarmynd kurteisinnar birtist mér í kvöld þegar ég var að keyra og stoppaði á sebrabraut til að hleypa konu yfir götuna. Kvennsan varð smá skrítin og hristi hausinn eins og hún væri að segja mér að hún stæði þarna bara fyrir helbera tilviljun og fásinna væri að ætla að hún væri á leið yfir götuna, svo ég ætlaði að halda áfram, en þá gekk hún hikandi af stað yfir götuna. Ég snar stoppaði náttúrulega og hleypti henni yfir. Þegar ég hélt svo áfram sá ég í baksýnisspeglinum að hún horfði flóttalega á bílinn minn.. og læddist svo aftur tilbaka yfir götuna!!!
Hjúkk að hún sýndi mér þá kurteisi að fara yfir þegar ég stoppaði, annars hefði hún hlotið verra af!
-Kannski hræddist hún útlitið á ökumanninum, mér. Skil ekki hvað það var sem hún ætti að vera hrædd við... blóðhlaupnu augun eftir frjókornaofnæmið?, bólgna kinnin eftir stífluðu munnvatnskirtlana?, eða marið handabak mitt eftir "bílrúðuslysið"hér ofar í færslunni... ?
Jah maður spyr sig!
Thursday, July 19, 2007
Þórhildur 30 ára
Þórhildur mín er þrítug í dag!!! Húrra , húrra, húrrrrraaaaa...
Við Þórhildur höfum búið saman á Laugarvatni, Mávahlíð og Stóragerði. Svo flutti hún til Ástralíu. Ég sakna hennar :( Hennar sonur er guðsonur minn og fallegra barn er vandfundið.
Risa knús til Cairnes, Þórhildur, þú er æði! (gefð´enni blóm, já gefð´enni blómavönd...!)
Við Þórhildur höfum búið saman á Laugarvatni, Mávahlíð og Stóragerði. Svo flutti hún til Ástralíu. Ég sakna hennar :( Hennar sonur er guðsonur minn og fallegra barn er vandfundið.Risa knús til Cairnes, Þórhildur, þú er æði! (gefð´enni blóm, já gefð´enni blómavönd...!)
Wednesday, July 18, 2007
Meira úr Möttulífi
Wednesday, June 20, 2007
Líf mitt sem Matthea
Mig langar að blogga í gleðifréttastíl, í hnyttnum stikkorðum sem lýsa líðan minni og gjörðum síðan ég bloggaði seinast. En ég er ekki skyld honum Bjössa ömmubróður mínum fyrir ekki neitt og því kemur hér veikindalisti undanfarins mánaðar, en þó skal ég reyna að halda saurlýsingum í lágmarki, þó ég þykist vita að það myndi Bjössi frændi sko ekki gera...
Ég fór seint niður úr skýjunum eftir júbileringuna. Já hamingjan og gleðin umléku mig svo að ég hélt að ég væri komin með harðsperrur í kinnarnar af brosi helgarinnar...en nei, ónei. Þessi harðsperrutilfinning breyttist smám saman í doða, sem varð að bólgu sem lak niður eftir kinnunum á mér og niðrí háls og aftur fyrir eyra. Ef þið eruð farin að sjá mig fyrir ykkur eins og Martin Short í Pure luck eftir að hann var stunginn af flugunni, þá er það ansi nærri lagi. Eftir læknaheimsóknir með tilheyrandi biðum, öðru og þriðja áliti þar sem ég þurfti aftur og aftur að segja saklausum rómi að ég hefði bara verið að drekka djús og lesa blaðið þegar fílamaðurinn í sjálfri mér braust svona skyndilega út, varð niðurstaðan sú að sennilega hafi geislajoð janúarmánaðar sest í munnvatnskirtlana á mér sem taka upp á því að bólgna upp við hinar og þessar aðstæður! Gaman
Ég sem er nýfarin að geta gengið upprétt aftur eftir að hafa rústað bakinu með því að þræða einfalda stíga Esjuhlíða...
Ég er hætt að vinna í Öskjuhlíðarskóla. Ætla að gerast unglingakennari í Brúarskóla á næsta ári en sit við tölvu í ráðuneytinu í sumar, eins og sl. sumar.
Við Gunni skelltum okkur norður á Akureyri í tveggjadaga fríinu mínu, á milli vinna, í síðustu viku. Við gistum á Laugum í Dalasýslu á leiðinni og ég tapaði mér í Vegahandbókinni... svona er þá í heimi hinna fullorðnu, Héðinn! ;)
En aftur að óförum mínum. Eftir vinnu í dag ákvað ég að halda upp á að bólgan í kinnunum (sem náði hámarki sínu í sólinni á Austurvelli í hádeginu þar sem íslendingar gátu sólað sig og horft á fríkið, Mattheu í leiðinni) væri að hjaðna og að bakverkurinn (sem ætlaði að fara að láta aftur á sér kræla í gær) væri á "bak" og burt. Ég bretti því upp ermar og flokkaði dósir og flöskur og brunaði í endurvinnsluna. Þar sem toppstykkið er það eina sem lítið hefur brugðist mér að undanförnu, átti ég ekki von á því að lenda í nokkrum samskiptaörðugleikum við afgreiðsluna, en annað kom á daginn. Konan sem lætur mann fá peninginn við afgreiðsluna var að segja mér eitthvað, sem ég ekki heyrði því hljóðneminn sem hún átti að tala í stóð eitthvað á sér.. Ég greip þá til "mest notaða orðsins í sambúð okkar Þórhildar í Mávahlíðinni", "HA" og færði eyrað alveg að hátalaranum sem var í glerinu á milli okkar... hrökk þá hljóðneminn í samband, ásamt því að kellugreyið hafði hækkað róminn "VILTU AÐ ÉG LEGGI ÞETTA INN Á DEBETKORTIÐ ÞITT!!!!!!!" Þetta er sennilega síðasta setningin sem ég heyri á ævinni því eftir að hafa klæjað lengst inní heiladingul, heyri ég bara suð... og allt þetta fyrir skitinn fimmtánhundruðkall!!
Það bjargaði þó deginum þegar ég var stödd á matsölustað fyrr í kvöld þar sem hálfstálpaðir unglingar, starfsmenn á matsölustaðnum hölluðu sér upp að afgreiðsluborðinu og nenntu greinilega ekki að vera þarna. Kona með þrjá litla stráka var á borðinu við hliðina á mér og elsti strákurinn, kannski fimm/sex ára gekk um staðinn og horfði á fólk og boraði í nefið. Hann labbaði upp að afgreiðsluborðinu til unglinganna og tilkynnti þeim að hann hefði misst tönn.. svo gapti hann til þeirra til að sýna þeim og þau gerðu sem þau gátu til að sýnast áhugasöm en tókst ekki. Hann gekk aðeins um staðinn og kom svo aftur að afgreiðsluborðinu, spurðu hvort þau ættu lítinn poka.. opnaði lófann og út valt lítil, hvít, blaut og smá blóðug tönn... þessu áttu unglingarnir ekki von á og hryllingssvipurinn á pæjunum var óborganlegur!
Sá litli fékk þó tóma kokteilsósudollu til að setja tönnina í og valsaði hann ánægður um staðinn og uppskar aðdáunaraugnaráð bræðra sinna sem bíða þess nú að tennurnar þeirra fari að losna!
Þeir sem eru enn að bíða eftir að ég sendi þeim myndir úr júbileringunni; ég er ekki búin að gleyma því, póstforritið er bara e-h að stríða mér.. Myndirnar koma vonandi bráðum.
Brúðkaup Braga og Eyglóar á laugardaginn.. gaman!
Ég fór seint niður úr skýjunum eftir júbileringuna. Já hamingjan og gleðin umléku mig svo að ég hélt að ég væri komin með harðsperrur í kinnarnar af brosi helgarinnar...en nei, ónei. Þessi harðsperrutilfinning breyttist smám saman í doða, sem varð að bólgu sem lak niður eftir kinnunum á mér og niðrí háls og aftur fyrir eyra. Ef þið eruð farin að sjá mig fyrir ykkur eins og Martin Short í Pure luck eftir að hann var stunginn af flugunni, þá er það ansi nærri lagi. Eftir læknaheimsóknir með tilheyrandi biðum, öðru og þriðja áliti þar sem ég þurfti aftur og aftur að segja saklausum rómi að ég hefði bara verið að drekka djús og lesa blaðið þegar fílamaðurinn í sjálfri mér braust svona skyndilega út, varð niðurstaðan sú að sennilega hafi geislajoð janúarmánaðar sest í munnvatnskirtlana á mér sem taka upp á því að bólgna upp við hinar og þessar aðstæður! Gaman
Ég sem er nýfarin að geta gengið upprétt aftur eftir að hafa rústað bakinu með því að þræða einfalda stíga Esjuhlíða...
Ég er hætt að vinna í Öskjuhlíðarskóla. Ætla að gerast unglingakennari í Brúarskóla á næsta ári en sit við tölvu í ráðuneytinu í sumar, eins og sl. sumar.
Við Gunni skelltum okkur norður á Akureyri í tveggjadaga fríinu mínu, á milli vinna, í síðustu viku. Við gistum á Laugum í Dalasýslu á leiðinni og ég tapaði mér í Vegahandbókinni... svona er þá í heimi hinna fullorðnu, Héðinn! ;)
En aftur að óförum mínum. Eftir vinnu í dag ákvað ég að halda upp á að bólgan í kinnunum (sem náði hámarki sínu í sólinni á Austurvelli í hádeginu þar sem íslendingar gátu sólað sig og horft á fríkið, Mattheu í leiðinni) væri að hjaðna og að bakverkurinn (sem ætlaði að fara að láta aftur á sér kræla í gær) væri á "bak" og burt. Ég bretti því upp ermar og flokkaði dósir og flöskur og brunaði í endurvinnsluna. Þar sem toppstykkið er það eina sem lítið hefur brugðist mér að undanförnu, átti ég ekki von á því að lenda í nokkrum samskiptaörðugleikum við afgreiðsluna, en annað kom á daginn. Konan sem lætur mann fá peninginn við afgreiðsluna var að segja mér eitthvað, sem ég ekki heyrði því hljóðneminn sem hún átti að tala í stóð eitthvað á sér.. Ég greip þá til "mest notaða orðsins í sambúð okkar Þórhildar í Mávahlíðinni", "HA" og færði eyrað alveg að hátalaranum sem var í glerinu á milli okkar... hrökk þá hljóðneminn í samband, ásamt því að kellugreyið hafði hækkað róminn "VILTU AÐ ÉG LEGGI ÞETTA INN Á DEBETKORTIÐ ÞITT!!!!!!!" Þetta er sennilega síðasta setningin sem ég heyri á ævinni því eftir að hafa klæjað lengst inní heiladingul, heyri ég bara suð... og allt þetta fyrir skitinn fimmtánhundruðkall!!
Það bjargaði þó deginum þegar ég var stödd á matsölustað fyrr í kvöld þar sem hálfstálpaðir unglingar, starfsmenn á matsölustaðnum hölluðu sér upp að afgreiðsluborðinu og nenntu greinilega ekki að vera þarna. Kona með þrjá litla stráka var á borðinu við hliðina á mér og elsti strákurinn, kannski fimm/sex ára gekk um staðinn og horfði á fólk og boraði í nefið. Hann labbaði upp að afgreiðsluborðinu til unglinganna og tilkynnti þeim að hann hefði misst tönn.. svo gapti hann til þeirra til að sýna þeim og þau gerðu sem þau gátu til að sýnast áhugasöm en tókst ekki. Hann gekk aðeins um staðinn og kom svo aftur að afgreiðsluborðinu, spurðu hvort þau ættu lítinn poka.. opnaði lófann og út valt lítil, hvít, blaut og smá blóðug tönn... þessu áttu unglingarnir ekki von á og hryllingssvipurinn á pæjunum var óborganlegur!
Sá litli fékk þó tóma kokteilsósudollu til að setja tönnina í og valsaði hann ánægður um staðinn og uppskar aðdáunaraugnaráð bræðra sinna sem bíða þess nú að tennurnar þeirra fari að losna!
Þeir sem eru enn að bíða eftir að ég sendi þeim myndir úr júbileringunni; ég er ekki búin að gleyma því, póstforritið er bara e-h að stríða mér.. Myndirnar koma vonandi bráðum.
Brúðkaup Braga og Eyglóar á laugardaginn.. gaman!
Tuesday, May 29, 2007
Wednesday, May 23, 2007
Elsku, elsku besta Ásdísin mín...
Saturday, May 19, 2007
Long time...
Hádillí!
Í gær fékk ég afmælisgjöf frá Arndísi og Ása. Þau buðu mér í Laugar spa þar sem ég fékk nudd beint frá himnaríki og svo slökuðum við Arndís á í pottunum, gufunum og dekrinu þarna í baðstofunni, nörtuðum í salat, kjöftuðum og losuðum okkur við allar áhyggjur heimsins.
Takk takk takk takk takk takk takk takk takk...
Við G minn skelltum okkur í sveitina um daginn og fengum lánaða eina prinsessu sem er alveg að verða sex ára. Katla Þöll:
Eitt sinn sveitamaður, ávallt...
Í gær fékk ég afmælisgjöf frá Arndísi og Ása. Þau buðu mér í Laugar spa þar sem ég fékk nudd beint frá himnaríki og svo slökuðum við Arndís á í pottunum, gufunum og dekrinu þarna í baðstofunni, nörtuðum í salat, kjöftuðum og losuðum okkur við allar áhyggjur heimsins.
Takk takk takk takk takk takk takk takk takk...
Við G minn skelltum okkur í sveitina um daginn og fengum lánaða eina prinsessu sem er alveg að verða sex ára. Katla Þöll:
Subscribe to:
Posts (Atom)






































